Η Μερόπη αστειεύεται

Η Μερόπη αστειεύεται

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Μια θλιβερή επέτειος και μια καυτή (για την Κύπρο) επικαιρότητα....


Ξημέρωσε η 21η Απριλίου. Από χθες είχα κατά νου να ανεβάσω σήμερα μια ανάρτηση σχετικά μ’ αυτή τη μαύρη επέτειο. Για την Κύπρο δύο φορές μαύρη και θλιβερή αυτή η μέρα. Ας μη ξεχνάμε ότι η δικτατορία με το τραγικά εγκληματικό πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, έφερε στο νησί μου τον Αττίλα. Και ο Αττίλας έφερε το ξεριζωμό. Και ο ξεριζωμός, σε μένα προσωπικά (και όχι μόνο), άνοιξε μια πληγή που, μετά από τόσα χρόνια, δεν λέει να κλείσει εντελώς.
Κάνοντας όμως το πρωί μια βόλτα στον ηλεκτρονικό τύπο, άλλαξα γνώμη. Όχι δεν θα γράψω για τη δικτατορία. Θα γράψω για τη φρέσκια επικαιρότητα που με καίει. Ποια είναι αυτή? Μα η επικράτηση του ακροδεξιού εθνικιστή Έρογλου και του κόμματος του, δηλαδή του Κόμματος Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ), στις Τουρκοκυπριακές «εκλογές». Διαβάζω στο ΕΘΝΟΣ τα πιο κάτω (τα εντός παρενθέσεως δικά μου για να γίνει κατανοητό το κείμενο) :

«Το Κόμμα Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ) κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές με ποσοστό 44,16%, που του δίνει και τη δυνατότητα σχηματισμού αυτοδύναμης «κυβέρνησης». Το ΚΕΕ καταλαμβάνει τις 26 από τις 50 έδρες στη νέα «βουλή». Το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα (του «Προέδρου» Μεχμέτ Αλί Ταλάτ) με ποσοστό 29,34% κερδίζει 16 έδρες, το Δημοκρατικό Κόμμα του Σερντάρ Ντενκτάς με ποσοστό 10,6% καταλαμβάνει 5 έδρες…… . Η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, δηλ. 100.000 περίπου από το σύνολο των 161.373 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων είναι Τούρκοι έποικοι. Το εκλογικό αποτέλεσμα οδηγεί τώρα σε «συγκατοίκηση» στην εξουσία του ψευδοκράτους, του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, αφού η θητεία του στη λεγόμενη προεδρία και ως διαπραγματευτή στις συνομιλίες για το Κυπριακό λήγει το 2010, και του Ντερβίς Ερογλου, ο οποίος επιστρέφει στην «πρωθυπουργία» έπειτα από απουσία περίπου πέντε χρόνων από την ενεργό πολιτική (ήταν «Πρωθυπουργός» επί Προεδρίας Ντενκτάς) …… Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη γραμμή που θα ακολουθηθεί στο Κυπριακό καθώς οι θέσεις των δύο ηγετών των Τουρκοκυπρίων συγκρούονται. Ο Ταλάτ υποστηρίζει λύση ομοσπονδίας και θεωρείται μετριοπαθής, αν και δεν το έχει αποδείξει ακόμη στην τράπεζα των συνομιλιών του με τον Πρόεδρο Χριστόφια, ενώ ο Έρογλου εκφράζει ακραίες θέσεις και είναι οπαδός του διαχωρισμού και της «λύσης» συνομοσπονδίας μεταξύ δύο «ισότιμων και κυρίαρχων κρατών…..»

Διάβασα τα πιο πάνω και αναστέναξα. Ας μη γελιόμαστε δύο ισότιμα και κυρίαρχα κράτη σημαίνει Διχοτόμηση.

Συνεχίζοντας τη βόλτα μου στο διαδίκτυο, πέφτω πάνω στην πιο κάτω «προκήρυξη» από τη «ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 5η ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΚΥΠΡΟΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ
«Συμπατριώτες και Συμπατριώτισσες, Την Παρασκευή 24 Απριλίου στις 7:00 μ.μ. μπροστά στο συρματόπλεγμα της ντροπής στο Λήδρα Πάλας στη Λευκωσία, θα αποτίσουμε ΦΟΡΟ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ στην Επέτειο του ΟΧΙ του Κυπριακού Ελληνισμού ενάντια στο καταστροφικό για την Κύπρο μας Σχέδιο Ανάν. Σας καλούμε όλους εκεί για να διαδηλώσουμε την αποφασιστικότητά μας ότι ΔΕΝ ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΜΕ μπροστά στην αλαζονεία του Τούρκου εισβολέα και κατακτητή και ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΟΠΟΙΕΣΔΗΠΟΤΕ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΙΣ στα ανθρώπινα δικαιώματά μας όπως αυτά καθορίζονται από το Διεθνές και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Συμπατριώτες και Συμπατριώτισσες. Η ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ θα σημάνει και πάλι σύντομα για ολόκληρη την Κύπρο μας. Γιατί φανερός και ξεκάθαρος είναι και τώρα ο κίνδυνος επιβολής ΜΙΑΣ ΑΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΛΥΣΗΣ, μιας λύσης με Παρθενογένεση ενός Πολιτειακού Εκτρώματος που θα ενταφιάζει την εθνική μας καταγωγή, θα καταλύει τη Δημοκρατία, θα τσιμεντώνει τον φυλετικό – ρατσιστικό διαχωρισμό των πολιτών. Κύπριε συμπατριώτη, εσύ που με την ψήφο σου στο Δημοψήφισμα του 2004 ΔΙΕΣΩΣΕΣ την Κυπριακή Δημοκρατία και την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ σ’ αυτή τη γη, καλείσαι τώρα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΄Η ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ, να υπερασπιστείς και πάλι τα Δίκαια και τα Δικαιώματά σου. Ελάτε να στείλουμε ένα μήνυμα ότι απορρίπτουμε κάθε μορφής υποχωρήσεις οι οποίες δεν διασφαλίζουν ή αποκαθιστούν τα δικαιώματά μας…… Ας δώσουμε όλοι μαζικά το παρόν μας στο Συλλαλητήριο της 24ης Απριλίου για να προειδοποιήσουμε ότι ΟΥΔΕΠΟΤΕ ο περήφανος λαός μας θα δεχθεί ΣΥΓΚΑΛΥΜΜΕΝΑ ΄Η ΟΧΙ ΣΧΕΔΙΑ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΝ. Παρόντες ΟΛΟΙ: Λαός, Κόμματα και Εκκλησία»

Αν σας πω ότι μου άρεσε αυτή η «προκήρυξη» θα πω ψέματα. Περιέχει βέβαια ωραία μεγάλα λόγια, αλλά να, εμένα μου δημιουργείται η εντύπωση ότι όποιος την έγραψε και όποιος την ενστερνίζεται δεν θέλει λύση. Και όταν λέω λύση εννοώ τέτοια ώστε να μείνει η Κύπρος ενιαία. Λύση, χωρίς υποχωρήσεις, δεν γίνεται. Όταν μάλιστα είσαι από την πλευρά των ηττημένων. Αυτή η δήθεν αγωνιστικότητα (στα χαρτιά) και το ασυμβίβαστο δεν μου αρέσει, γιατί θα οδηγήσει αναπόφευκτα στη Διχοτόμηση. Όπως ακριβώς ευαγγελίζεται και ο Έρογλου που απέκτησε δύναμη με τις ψήφους των Τούρκων Εποίκων. Δεν ξέρω αν θα με πείτε συμβιβασμένη. Πιστεύω όμως ότι αν η σωτηρία της πατρίδας απαιτεί ένα αξιοπρεπή συμβιβασμό, πρέπει να έχεις τη δύναμη και το θάρρος να τον κάνεις. Ίσως να μη φτάναμε στον Αττίλα, αν είχαμε το θάρρος και τη σύνεση να κάναμε πριν το συμβιβασμό. Ας μη ξεχνάμε και τη Μικρασιατική Καταστροφή. Με ωραία λόγια και συνθήματα όπως «Στην Κόκκινη Μηλιά και ακόμη πέρα» ξεκίνησε. Μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται αγωνιστικό, ασυμβίβαστο κλπ κλπ το σύνθημα αυτό, αλλά ήταν και η αρχή της καταστροφής του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας.

Αυτά είχα να πω. Τα είπα και ξαλάφρωσα.

Και για να θυμηθώ πάλι τη μαύρη επέτειο ας ευχηθώ «Ποτέ πια Δικτατορία». Να μη διαβάζω δε κάτι ακραίες θέσεις σε μερικά blog, όπως π.χ. "όταν ήταν ο Παπαδόπουλος στην εξουσία δεν ανέβηκε η τιμή του ψωμιού" ή "έχουμε και ταΐζουμε 300 βουλευτές τζάμπα" ή ακόμα χειρότερα «φωτιά στη Βουλή» κλπ. Όχι βρε παιδιά, δεν χρειαζόμαστε Δικτάτορες για να έχουμε σταθερές τιμές (ήταν άλλοι λόγοι που τότε ήταν παγκοσμίως σταθερές οι τιμές), ούτε μας φτώχυναν οι μισθοί των βουλευτών. Η Βουλή χρειάζεται στην πολιτική μας ζωή. Απλώς να προσέχουμε ποιους στέλνουμε εκεί.






Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΑΣΧΑ σε όλους!


Το σχόλιο του @φίλου ΙωάννηςΚ στην προηγούμενη ανάρτηση μου που έχει ως εξής: «Μπήκα στο "μαγαζί" σου ελπίζοντας να διαβάσω κάτι θετικό, αλλά ατύχησα :(….» μ’ επηρέασε τόσο που αποφάσισα η νέα μου ανάρτηση να έχει χαρούμενο χαρακτήρα.

Εύχομαι λοιπόν σε όλους ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΑΣΧΑ, είτε εγκαταλείψουν το κλεινό Άστυ, είτε μείνουν εδώ για Ανάσταση, όπως εγώ. Για να περιλάβω δε ένα ολόκληρο κύκλο από ευχές, βάζω την πιο πάνω πολυευχετήρια κάρτα του αγαπημένου σκιτσογράφου (και όχι μόνο) ΑΡΚΑΣ. Χαρείτε την και γελάστε μαζί μου (κάντε κλικ πάνω της για να μεγαλώσει).




Ας μη μας μπαίνουν λοιπόν ιδέες ότι θα έλθει η Ανάσταση σύντομα.

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

Μια φίλη με χρειάζεται...


Ένα βράδυ η αγαπημένη μου φίλη Ελπίδα (ας την ονομάσω έτσι) με πήρε τηλέφωνο. Ήθελε να μιλήσει με τον άντρα μου. Του παραπονέθηκε για δυσπεψία και για δυνατούς πόνους στο στομάχι. Ο άντρας μου, αφού την άκουσε προσεκτικά, τη συμβούλεψε να επισκεφθεί ένα εφημερεύον νοσοκομείο. Και έκλεισε το τηλέφωνο λέγοντας της «Και παρακάλεσε τους να σου βγάλουν και μια ακτινογραφία θώρακα». Αυτή ήταν η μέρα που άλλαξε τη ζωή της φίλης μου για πάντα. Και επηρέασε και τη δική μου ζωή. Η διάγνωση για τους πόνους στο στομάχι δεν ήταν ανησυχητική. Η ακτινογραφία όμως στο θώρακα αποκάλυψε μια ασθένεια που ήχησε στα αυτιά όλων μας δραματικά «καρκίνος στον πνεύμονα»…. Ευτυχώς είναι χωρίς μεταστάσεις. Και παλεύεται.
Μετά την πρώτη αναστάτωση, ταραχή, αλλά και αμηχανία που ένοιωσα, ανέκυψε το επιτακτικό ερώτημα. Πώς θα βοηθήσω τη φίλη μου? Ψάχνοντας και ρωτώντας βρήκα την ιστοσελίδα της Κυπριακής Οργάνωσης «Europa Donna Κύπρου». Είναι μια Οργάνωση που δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τις γυναίκες με καρκίνο στο στήθος. Στις σελίδες της όμως βρήκα συμβουλές που βοηθούν τους συγγενείς και φίλους όλων των πασχόντων από καρκίνο. Τις διάβασα προσεκτικά. Και μπορώ να πω ότι με βοήθησαν και με βοηθούν, για να μπορέσω κι εγώ να συμπαρασταθώ στη φίλη μου. Νίκησα την πρώτη μου αμηχανία. Διόρθωσα και μερικά λάθη που έκανα στην αρχή (π.χ. όταν μου διηγόταν τις μαύρες σκέψεις της, τη διέκοπτα λέγοντας της "σκέψου θετικά", πράγμα που όπως θα διαβάσετε παρακάτω, δεν βοηθά και πολύ). Σας μεταφέρω εδώ τις, κατά τη γνώμη μου, πιο σημαντικές συμβουλές.

"Αντιμετώπισε πρώτα, πρώτα τα δικά σου συναισθήματα, αφού σίγουρα η είδηση ότι η φίλη σου έχει καρκίνο σε έχει αναστατώσει. Πριν σκεφθείς πώς θα την βοηθήσεις θα ήταν καλό να δώσεις λίγο χρόνο στον εαυτό σου να αποδεχτεί αυτή την πληροφορία και να δεις τι σημαίνει αυτό για σένα. Μπορεί ακόμα να χρειαστεί ανταλλάξεις τις σκέψεις σου και τα συναισθήματα σου με ένα δικό σου άνθρωπο, μία στενή σου φίλη ή ένα μέλος της οικογένειας σου. Αυτό έχει σημασία αφού σε αυτή την φάση η φίλη σου με διάγνωση καρκίνου δεν χρειάζεται να της μεταφέρεις τους δικούς σου φόβους και προβληματισμούς.

Τι μπορείτε να κάνετε:
• Πληροφόρησε την ότι μπορεί να σου τηλεφωνά ελεύθερα, ακόμη και το βράδυ, ότι θα είσαι κοντά της όποτε σε χρειάζεται.
• Κλάψε μαζί της, γέλα μαζί της, άκουσε την. Συχνά δεν χρειάζονται λόγια – τα μάτια και τα χέρια μπορούν να πουν πολλά.
• Άφησε την να σου μιλήσει για ο,τιδήποτε.
• Μην φοβάσαι ότι δεν θα ξέρεις τι θα πεις. Να είσαι ο εαυτός σου.
• Να σεβαστείς το γεγονός ότι θα υπάρξει κάποιος χρόνος που δεν θα θέλει να μιλά και χρειάζεται περισσότερο χρόνο για τον εαυτό της. Να θυμάσαι ότι κάποιες φίλες με αυτή την εμπειρία χρειάζονται περισσότερο χρόνο με τον εαυτό τους.
• Να της τηλεφωνάς, αλλά να ξέρεις ότι κάποτε ακόμη και η συνομιλία μπορεί να την κουράσει.
• Πριν από κάθε επίσκεψη, τηλεφώνησε για να σιγουρευτείς ότι το θέλει και δεν θα την κουράσει. Μην την επισκέπτεσαι μαζί με άρρωστα ή θορυβώδη παιδιά ή αν είσαι εσύ άρρωστη.
• Βοήθησε την να χαλαρώσει. Στην αρχή και για πολλούς μήνες η φίλη σου μπορεί να αισθάνεται ότι ο κόσμος της περιστρέφεται μόνο γύρω από τον καρκίνο. Θα καλωσορίσει μία ευκαιρία για να ξεφύγει, πάρε την και πηγαίνετε για ένα γεύμα, μια εκδρομή ένα περίπατο, σινεμά, ή παρακολουθείστε ένα video μαζί.
• Πρόσφερε της μικρά δωράκια δεν θα πρέπει να στοιχίζουν πολλά, απλά να είναι με αγάπη.

Ποια πράγματα ΔΕΝ θα βοηθήσουν:
• Μην της μιλάτε για περιπτώσεις άλλων ασθενών με καρκίνο.
• Μην τα παρατάτε. Μην σταματήσετε να τηλεφωνάτε ή να την επισκέπτεστε. Να είστε εκεί στις εύκολες, αλλά και δύσκολες στιγμές.
• Μην την συμβουλεύετε να αλλάξει τρόπο ζωής ή να κάνει δίαιτα.
• Δεν βοηθούν κάποια σχόλια όπως «Πρέπει να υπάρχει λόγος για αυτό που συνέβη».
• Μην την παροτρύνετε λέγοντας «Να σκέφτεσαι θετικά». Αυτό ίσως να την δυσκολεύει να σας μιλήσει για το πώς πραγματικά νοιώθει.
• Μην κάνετε ακατάλληλες ερωτήσεις όπως «Ήσουν καπνίστρια;» ή «Έχετε περιστατικά καρκίνου στην οικογένεια σας;»

Η δική μου φίλη έχει μια ωραία και δεμένη οικογένεια που της συμπαραστέκεται όπως μπορεί και τη βοηθά πρακτικά (συνοδεία στο νοσοκομείο, στις ιατρικές εξετάσεις κλπ). Υπάρχουν όμως άνθρωποι που δεν έχουν οικογένεια να τους βοηθά. Σ’ αυτή την περίπτωση μπορείς να βοηθήσεις πρακτικά, όπως πιο κάτω:

• Προσφερθείτε να τη μεταφέρετε με το αυτοκίνητο σας στα ιατρικά ραντεβού της και εάν επιθυμεί μείνετε μαζί της κατά την διάρκεια της επίσκεψής της στο γιατρό ή για τις θεραπείες της
• Εάν έχει (μικρά) παιδιά θα μπορούσατε να τα μεταφέρετε ή να τα παραλάβετε από το σχολείο ή από άλλες προσωπικές ή αθλητικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις. Φροντίστε τα παιδιά ένα απόγευμα ή μια μέρα για αυτήν ή ακόμα φιλοξενήστε τα για ένα βράδυ.
• Προσφερθείτε να την συνοδεύσετε για να αγοράσει περούκα ή πρόσθεση εάν χρειάζεται.
• Προσφέρετε την βοήθεια σας για τις δουλειές του σπιτιού και του κήπου. Για αρκετές εβδομάδες μετά την επέμβαση, δουλειές όπως το άπλωμα της μπουγάδας, σκούπισμα χαλιών και σιδέρωμα πιθανό να είναι σωματικά δύσκολες εργασίες για αυτήν.
• Συνοδεύσετε την στα ψώνια και μεταφέρετε τις σακούλες ή πάρτε τη λίστα ψωνίσματος και κάντε την για αυτήν.
• Εάν ζει μόνη ή έχει πολύ μικρή άλλη στήριξη, πιθανό να εκτιμήσει τη βοήθεια σας σε ξεδιάλυμα ιατρικών, οικιακών ή άλλων λογαριασμών.
• Ρωτήστε την τι άλλο θα μπορούσατε να κάνετε για αυτή και αφουγκραστείτε πιθανές ανάγκες της.
• Βοηθήστε μόλις είναι έτοιμη να μπει στην κοινωνική ζωή – μην την πιέσετε όμως".

Τέλος ας μη ξεχνάμε όλοι μας ότι σήμερα ο καρκίνος δεν είναι ο «Μπαμπούλας» που ήταν πριν μερικά χρόνια. Ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών επιβιώνει και έχει καλό επίπεδο ζωής.
--------------------------------
Υ.Γ. Για όσους αναρωτιούνται. Όχι η φίλη μου δεν ξέρει ότι έχω blog. Ούτε ασχολείται με ίντερνετ, υπολογιστές κλπ. Άρα αποκλείεται να διαβάσει την ανάρτηση μου αυτή. Δεν θα το ήθελα άλλωστε να τη φέρω σε δύσκολη θέση. Αυτό που θέλω είναι να μοιραστώ μαζί σας μια εμπειρία και μερικές συμβουλές που με βοήθησαν κι εμένα, ειδικά το πρώτο δύσκολο διάστημα της επέμβασης, της χημειοθεραπείας κλπ .

Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

Μετά τους καταλληλότερους, οι δημοφιλέστεροι!


Η νέα δημοσκόπηση της Metron Analysis (βλ. εδώ και εδώ) κατατάσσει τους δέκα δημοφιλέστερους έλληνες πολιτικούς ως εξής:

1. Κάρολος Παπούλιας (80%)

2. Νικήτας Κακλαμάνης (59,8%)

3. Απόστολος Κακλαμάνης (58,4%)

4. Λιάνα Κανέλλη (57,6%)

5. Ευάγγελος Βενιζέλος (54,9%)

6. Φώφη Γεννηματά (52,9%)

7. Γιώργος Σουφλιάς (52,5%)

8. Ντόρα Μπακογιάννη (46,8%)

9. Γιώργος Παπανδρέου (46,8%)

10. Άννα Διαμαντοπούλου (46%)

Οι παρατηρήσεις μου:

1) No comments.

2) Έλα Χριστέ και Παναγία!!! Με το να μην κάνει απολύτως τίποτε ο Νικήτας βγήκε δεύτερος!! Φαντάσου και να έκανε…. Βρε μπας και στη δημοσκόπηση ψήφισαν πιο πολλοί Παναθηναϊκοί?

3) Τώρα αυτό δεν ξέρω πώς βγήκε. Εγώ είχα σχεδόν ξεχάσει την ύπαρξη του Απόστολου.

4) Τα νεύρα μου, Λιάνα μου! Βρε μπας και οι Έλληνες έχουν τάση προς το Σταλινισμό?

5) Δεν μου βγάζεις την ιδέα ότι τον Ben τον ψήφισαν για να τη «σπάσουν» στο Γιωργάκη.

6) Τη Φώφη μάλλον την ψήφισαν για δύο λόγους: α) για χάρη του ονόματος του πατέρα της (εδώ άλλοι βγήκαν Πρωθυπουργοί για χάρη του ονόματος του θείου) και β) εξαιτίας του προβλήματος υγείας που την ταλαιπώρησε τελευταία. Ξέρετε εσείς κάποιο άλλο λόγο?

7) Λέτε τελικά ο έχων προβλήματα ακοής Σουφλιάς να είναι ο διάδοχος – έκπληξη?? Γιατί όχι? Είδαμε και τα χαΐρια μας με τους έχοντες οξύτατη ακοή.

8) Η Ντόρα με μόνο προσόν το χαμόγελο της, μπορεί να μη πέρασε το Σουφλιά, αλλά τον «καταλληλότερο» τον πέρασε. Και τον "κύριο τίποτε" επίσης.

9) Τώρα αυτό πώς έγινε μου λέτε? Ο Γιωργάκης δεν είναι μεν καταλληλότερος από τον κουρασμένο Κωστάκη, αλλά είναι πιο δημοφιλής απ’ αυτόν.

10) Πάλι καλά που δεν πέρασε κι αυτή το ΓΑΠ. Εδώ τον πέρασε ο Απόστολος!

-----------------------------------------------------

Υ.Γ. Προσέξατε ότι λείπει από τη λίστα ο Τηλενομάρχης μας? Πώς έγινε αυτό το κακό και τον έφαγε ο Τηλεδήμαρχος (βλ. Νικήτας)? Και οι δυο παιχνίδι με τα ΜΜΕ κάνουν. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.



Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

Ένας φόνος για μια αναβολή και ένα ασθενοφόρο που αργεί τρεις ώρες



Το διάβασα και ανατρίχιασα!
Εξιχνιάστηκε η δολοφονία του 52χρονου δικηγόρου Σπύρου Ιωάννου, που κατάγεται από την Κύπρο. Ο άτυχος δικηγόρος βρέθηκε στο γραφείο του στην Κυπαρισσία, κακοποιημένος και σοβαρά κτυπημένος στο κεφάλι στις 26 Ιανουαρίου 2009. Μεταφέρθηκε στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης, όπου έπειτα από λίγες μέρες αποβίωσε. Αιτία της διαλεύκανσης του εγκλήματος στάθηκε ένα αποτύπωμα που βρέθηκε στο γραφείο του. Αυτουργοί του εγκλήματος, σύμφωνα με την αστυνομική προανάκριση, είναι δύο αλλοδαποί, ενώ ηθικός αυτουργός κάποιος διάδικος, ο οποίος ήθελε, λέει, να πάρει αναβολή για μια δίκη (αστική) που είχε!
30 χρόνια στα ελληνικά δικαστήρια έχω δει κι έχω δει τεχνάσματα για να πετύχουν οι διάδικοι αναβολή. Το πιο κοινό είναι μια ιατρική βεβαίωση για ασθένεια (κατά προτίμηση οσφυαλγία). Δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι θα έφτανε κάποιος στο φόνο για μια αναβολή. Τόσο απαξιώθηκε η ανθρώπινη ζωή?
---------------------------

Υ.Γ. Δείτε κι αυτό το περιστατικό με το ασθενοφόρο που άργησε τρεις ολόκληρες ώρες να έλθει να παραλάβει ασθενή νεαρό άντρα, με αποτέλεσμα το θάνατο του τελευταίου. Δεν ξέρω ποιος φταίει περισσότερο σ' αυτή την περίπτωση. Το κράτος που αδιαφορεί για την υγεία και την ζωή των πολιτών ή οι συνδικαλιστές που απεργούσαν χθες. Όποιος και να φταίει περισσότερο (μάλλον προς το Κράτος γέρνω) φανερώνει κι αυτό μια τάση απαξίωσης της ζωής.