Η Μερόπη αστειεύεται

Η Μερόπη αστειεύεται

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

Η παρέλαση, τα stage, η επικήρυξη, η Έλλη Παππά και οι "φίλοι"!

Έπεσε πολλή δουλειά τελευταία (επαγγελματική εννοώ) και το παραμέλησα λίγο το blog μου. Το προσέξατε? Σήμερα λοιπόν που βρήκα λίγο χρόνο, εθνική εορτή γαρ αύριο, αποφάσισα να κάτσω να ασχοληθώ με ανέμελα πράγματα. Να διαβάσω ειδήσεις στο διαδίκτυο, να περιδιαβώ τα blogs των @φίλων μου και τέλος να γράψω και κανένα ποστ. Να γράψω ποστ είπα? Μια κουβέντα είναι. Και τι να γράψω? Χμμμμμμμμμμ, λοιπόν αποφάσισα. Θα σχολιάσω την επικαιρότητα. Να μην πάει άδικα η ανάγνωση των ειδήσεων που έκανα. Έχουμε και λέμε:


«ΟΧΙ» δασκάλων στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. «Αν κάτι πρέπει να διδάσκονται τα παιδιά από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο είναι αυτό που χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν στους δρόμους με τη λήξη του πολέμου: “Ποτέ πια πόλεμος, ποτέ πια φασισμός στη γη” Κι αυτό φυσικά δε μπορεί να γίνει μέσα από την παρέλαση, το αντίθετο μάλιστα», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος των δασκάλων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης.

Να αγιάσει το στόμα σας βρε χρυσόστομοι δάσκαλοι! Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω τη χρησιμότητα των παρελάσεων. Ούτε τότε που ήμουν μαθήτρια. Σε αντίθεση με τη γιορτή στο σχολείο που είναι αλήθεια ότι μου άρεσε (με εξαίρεση την πανηγυρική ομιλία που δεν την πολυπαρακολουθούσα), η παρέλαση μου δημιουργούσε ένα άγχος. Και ας ήμουν ψηλή και συνεπώς μπροστά μπροστά στη σειρά. Και αργότερα στην τελευταία τάξη του (εξατάξιου) Γυμνασίου παραστάτης της σημαίας. Τότε σημαιοφόροι ήταν μόνο τα αγόρια. Οι γυναίκες το πολύ πολύ παραστάτες. Αλήθεια τι σεξιστικό και ρατσιστικό! Περίπου όπως γίνεται σήμερα με τους αλλοδαπούς (κυρίως Αλβανούς) που δεν τους δίνουν τη σημαία, έστω και αν είναι οι καλύτεροι μαθητές ή όταν τους τη δίνουν ξεσηκώνονται οι "πατριώτες".


Καταργούνται τα stage και αλλάζει το πλαίσιο πρόσληψης στο Δημόσιο. Με το νέο πλαίσιο, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Ι. Ραγκούση, δεν θα υπάρχει πριμοδότηση του 50% για καμία κατηγορία υπό πρόσληψη προσωπικού, καταργείται η προφορική συνέντευξη και θα ενισχύεται η μοριοδότηση για τα άτομα που έχουν μεταπτυχιακές σπουδές. «Δεν μπορεί οι υποψήφιοι να παίρνουν 230 μόρια λόγω της εμπειρίας και μόνο 150 μόρια για διδακτορικό» τόνισε.

Αν τα stage καταργούνται, για να θεσμοθετηθεί πράγματι ένας αξιοκρατικός τρόπος πρόσληψης στο Δημόσιο, με γεια μας και χαρά μας. Γιατί πράγματι είναι εντελώς άδικο για τα αξιοπρεπή παιδιά που δεν είχαν «μπάρμπα στην Κορώνη», ούτε έτρεξαν ποτέ σε βουλευτικά γραφεία ψάχνοντας για δουλειά, αλλά ξεροστάλιαζαν στη μελέτη και τα μεταπτυχιακά, να μένουν άνεργα και να εκτοπίζονται πανηγυρικά από μοριοδοτούμενους «έμπειρους». Θα είναι όμως έτσι? Δεν ξέρω. Μακάρι. Θα δείξει. Ελπίζω τα πράσινα παιδιά που έτρεξαν τις τελευταίες μέρες πριν τις εκλογές να εγγραφούν μέλη του ΠΑΣΟΚ να μην πάρουν τη θέση των γαλάζιων παιδιών.


Με το ποσό των 600.000 ευρώ επικηρύσσονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Προστασίας του πολίτη τρία άτομα που κατηγορούνται για συμμετοχή σε συμπλοκή που είχε σημειωθεί το 2006 στο κέντρο της Αθήνας.

Μα καλά, τόσο ανθηρά είναι τα δημόσια οικονομικά μας που βγάζουμε και επικηρύξεις 600.000€ και δεν το ήξερα?


Την τελευταία της πνοή άφησε τα ξημερώματα η Έλλη Παππά, σε ηλικία 89 ετών. Η κηδεία της θα είναι πολιτική και θα γίνει στο Γ΄ Νεκροταφείο, όπου εκεί και θα ταφεί, δίπλα στο σύντροφο της ζωής της, Νίκο Μπελογιάννη.

Η Έλλη Παππά αντιπροσωπεύει για μένα ό,τι θα έπρεπε να είναι σήμερα ο αριστερός άνθρωπος. Δηλαδή ανήσυχο και συγχρόνως κριτικό πνεύμα, χωρίς παρωπίδες, χωρίς αυστηρά δόγματα που φτάνουν και ξεπερνούν τα όρια της θρησκοληψίας, με συγκροτημένη σκέψη και ανοιχτός σε καινούργιες ιδέες. Αυτό δε που διάβασα στο “ΒΗΜΑ” ότι στόχος της Έλλης ήταν «η κάθαρση της μαρξιστικής σκέψης από τις σταλινικές στρεβλώσεις», μου άρεσε πολύ. Ευτυχώς γι’ αυτήν δεν είχε συμβουλευτεί την Αλέκα και τους συντρόφους της για να καθορίσει τους στόχους της!


Η πρόταση του Δ. Αβραμόπουλου να ψηφίσουν στη διαδικασία ανάδειξης του νέου αρχηγού και οι φίλοι του κόμματος της Ν.Δ. απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες.

Πολύ αισιόδοξο τον βρίσκω το Δ. Αβραμόπουλο. Μα να πιστεύει ότι υπάρχουν και «φίλοι» της Ν.Δ. !!!!

-----------------------------------

Προσθήκη:

Λόγω της δολοφονικής επίθεσης εναντίον των Αστυνομικών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ένα 20χρονο κορίτσι που παλεύει για τη ζωή του, η αφορμή (και όχι η αιτία) της οποίας ενδεχομένως να είναι και η επικήρυξη των 600.000€, διαμόρφωσα κάπως διαφορετικά το θέμα αυτό. Α, και κάτι άλλο. Αν οι "άνθρωποι" αυτοί που επιχείρησαν τη δολοφονική επίθεση είναι επαναστάτες, τότε κι εγώ είμαι Κινέζα μπαλαρίνα.

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Ιδού η ευκαιρία σου να γελοιοποιηθείς!


Τα δυνατά γέλια της κόρης μου που παρακολουθούσε κάποια τηλεοπτική εκπομπή, μου κίνησαν την περιέργεια και μ’ έκοψαν από την ανάγνωση ενός βιβλίου. «Γιατί γελάς? Βλέπεις καμιά κωμωδία?» τη ρώτησα. «Η κωμωδία ωχριά μπροστά σ’ αυτό που βλέπω. Έλα να δεις, να γελάσεις κι εσύ» μου απάντησε. Κάθησα από περιέργεια να παρακολουθήσω. Και πραγματικά γέλασα. Πικρά όμως. Επρόκειτο για την τηλεοπτική εκπομπή του AΝΤ1 “X Factor”. Μια εκπομπή που υποτίθεται ψάχνει για ταλέντα στο τραγούδι, προκειμένου να τα αναδείξει. Αντιγράφω από το δελτίο τύπου του τηλεοπτικού σταθμού (το βρήκα μετά, ψάχνοντας στο διαδίκτυο):

«Στόχος του X Factor είναι να δώσει την ευκαιρία σε όλα εκείνα τα ταλέντα που αξίζουν και έχουν τις απαραίτητες προδιαγραφές να ακολουθήσουν μια άκρως επιτυχημένη πορεία στο χώρο της μουσικής. Πρόκειται για ένα μουσικό διαγωνισμό που προβάλλεται με εξαιρετική επιτυχία σε πολλές χώρες του εξωτερικού και έχει αναδείξει ορισμένα από τα μεγαλύτερα νέα ταλέντα στο χώρο της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας (π.χ. Leona Lewis)…..»

Απ’ αυτό που είδα όμως εγώ να προβάλλεται και συγκεκριμένα είδα να προβάλλονται, μεταξύ άλλων, άνθρωποι ιδιαίτερα παράφωνοι, άνθρωποι προβληματικοί που δεν τραγουδούσαν, αλλά «διάβαζαν» από ένα χαρτί , άνθρωποι που κουνιόντουσαν σαν φιγούρες του καραγκιόζη κλπ, μου φάνηκε ότι ο τηλεοπτικός σταθμός AΝΤ1 ενδιαφέρεται εξίσου (για να μην πω περισσότερο) για την «ανάδειξη» ψυχοπαθητικών προσωπικοτήτων, που «νομίζουν» ότι έχουν ταλέντο στη μουσική και στο τραγούδι. Και αυτό για να κάνει τους τηλεθεατές του να γελάσουν. Βοηθά αυτούς τους δύστυχους να γελοιοποιούνται πανελληνίως, για να έχει θεαματικότητα. Αναδεικνύει την «αφέλεια» τους ή μάλλον τη «βλακεία» τους και το χαίρεται. Εκτός λοιπόν από την ανάδειξη των πιο ταλαντούχων (?) τραγουδιστών, ενδιαφέρεται εξίσου και για την ανάδειξη των πιο αστείων (για να μην πω γελοίων) «ψώνιων». Αδιαφορώντας επιδεικτικά για την επίδραση που θα έχει αυτή η αρνητική δημοσιότητα που παίρνουν στην ήδη όχι και τόσο ισορροπημένη προσωπικότητα τους (για να μην πω διαταραγμένη που είναι υπερβολικός όρος).

Στη συγκεκριμένη εκπομπή που παρακολούθησα εγώ, είδα ένα συμπατριώτη μου Κύπριο, εμφανώς παράφωνο, μη έχοντας όμως επίγνωση των δυνατοτήτων του, να είναι θυμωμένος με την «κριτική επιτροπή» που δεν αναγνώρισε το «ταλέντο» του! Ήταν ιδιαίτερα επιθετικός μαζί τους, όταν τον απέρριψαν. Βγαίνοντας μάλιστα από το χώρο της ακρόασης, αποκάλεσε τον ένα από αυτούς «μ…..α». Ίσως για να τον εκδικηθούν, μετέδωσαν την ακρόαση του, αλλοιώνοντας όμως επίτηδες στην τελευταία συλλαβή κάθε στίχου τον ήχο (έτσι φάνηκε όχι μόνο σε μένα, αλλά και στην κόρη μου). Δεν φτάνει που ήταν παράφωνος, παρουσιάστηκε από την παραγωγή (δολίως) να έχει ένα έντονο και ιδιαίτερα παράφωνο vibrato (τρεμούλιασμα) στο τέλος του στίχου, που προκαλούσε πράγματι πολύ γέλιο. Μέχρι κι εγώ γέλασα. Μετά όμως συνήλθα και σκέφτηκα. Αν δεν είναι αυτό παράνομη προσβολή της προσωπικότητας (άρθρο 57 του Αστικού Κώδικα), τότε τι είναι? Θα μου πει κανείς, ότι τόσο αυτός, όσο και όλοι οι άλλοι που σπεύδουν κατά χιλιάδες εκεί, ξέρουν τι θα συναντήσουν. Και ξέρουν, από προηγούμενους παρόμοιους «διαγωνισμούς», ότι κινδυνεύουν να εξευτελιστούν. Και τρόπον τινα το αποδέχονται. Αυτό όμως δεν αναιρεί την προσβολή της προσωπικότητας τους. Το πολύ πολύ να θεμελιώνει τη λεγόμενη στη νομική ορολογία «συνυπαιτιότητα του παθόντος».

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Ο όρκος στη Βουλή

Ορκίστηκε και η νέα Βουλή! Ορκίστηκε τρόπος του λέγειν. Άλλοι ορκίστηκαν και άλλοι όχι. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ δεν σήκωσαν το χέρι, για να ορκιστούν με θρησκευτικό όρκο, πλην της Λιάνας Κανέλλη που ορκίστηκε κανονικά με θρησκευτικό όρκο. Επίσης δεν σήκωσαν το χέρι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Σπ. Κουβέλης, Νικ. Σηφουνάκης, Μαρία Δαμανάκη και Μάγια Τσόκλη (βλ. εδώ). Πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν για τον όρκο της Βουλής, αν έπρεπε να δοθεί έτσι όπως δόθηκε ή αν έπρεπε να επιτραπεί ο πολιτικός όρκος. Αν ρωτάτε την προσωπική γνώμη μου θα ήταν ευχής έργο να επιτραπεί ο πολιτικός όρκος. Πρέπει όμως να σας πω ότι, δυστυχώς, στα πλαίσια του ισχύοντος Συντάγματος, δεν μπορεί να δοθεί πολιτικός όρκος από τους βουλευτές στη Βουλή. Και εξηγούμαι. Σύμφωνα με το Σύνταγμα μας (άρθρ. 3 παρ. 1) «επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Εκκλησία του Χριστού. τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις. Είναι αυτοκέφαλη, διοικείται από την Ιερά Σύνοδο των εν ενεργεία Αρχιερέων και από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο που προέρχεται από αυτή και συγκροτείται όπως ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας, με τήρηση των διατάξεων του Πατριαρχικού Τόμου της κθ` (29) Ιουνίου 1850 και της Συνοδικής Πράξης της 4ης Σεπτεμβρίου 1928». Ναι όλα αυτά τα «προοδευτικά» ορίζει το Σύνταγμα μας στο άρθρο 3.

Πάμε τώρα στο άρθρο 59 του Συντάγματος, όπου στην παράγραφο 1 ορίζεται: «Οι βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο Βουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο : "Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου". Στη δε παράγραφο 2 προβλέπεται ότι «Αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι βουλευτές δίνουν τον ίδιο όρκο σύμφωνα με τον τύπο της δικής τους θρησκείας ή του δικού τους δόγματος». Με λίγα λόγια το Σύνταγμα έχει προβλέψει μόνο για τον όρκο των ορθόδοξων χριστιανών, καθώς και αυτών που έχουν κάποιο άλλο δόγμα ή θρήσκευμα (οι Μουσουλμάνοι δίνουν θρησκευτικό όρκο σύμφωνα με το Ισλάμ). Για τους άθρησκους ή άθεους δεν προβλέφθηκε τίποτε.

Θα αναρωτιέστε γιατί όλα αυτά? Η απάντηση είναι γιατί το Ελληνικό Σύνταγμα, παρόλο που έχουμε μπει αισίως στον 21ο αιώνα, δεν έχει τολμήσει ακόμα να προβεί σε χωρισμό Εκκλησίας – Κράτους. Ζητήματα που έχουν λυθεί στην Ευρώπη με το Διαφωτισμό, εμείς ακόμα δεν τολμήσαμε να τα αγγίξουμε. Αντί να υπάρχει διαχωρισμός ρόλων και ο καθένας να αφοσιωθεί στο έργο του, η Ορθόδοξη Εκκλησία, ελέω Συντάγματος, μπλέκεται διαρκώς στα πόδια του Ελληνικού Κράτους, το οποίο θα έπρεπε να λειτουργεί υπεράνω θρησκευμάτων, χωρίς αγιασμούς, θρησκευτικούς όρκους των λειτουργών της κλπ κλπ. Υπάρχει μια θεωρία ότι οι Έλληνες είναι στενά συνδεδεμένοι με την Ορθόδοξη πίστη, ότι το 96% περίπου του πληθυσμού της είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, κλπ κλπ. Η θεωρία αυτή κατ’ αρχάς στηρίζεται σε εσφαλμένα και παλαιά δεδομένα. Ένα απ’ αυτά είναι το θρήσκευμα που αναγραφόταν στις παλαιού τύπου ταυτότητες. Το θρήσκευμα αυτό όμως, όλοι ξέρουμε πια, ότι ήταν πλασματικό. Πολλοί από αυτούς που βαφτίστηκαν βρέφη, στη συνέχεια, στην ενήλικη ζωή, άλλαξαν θρήσκευμα ή έγιναν άθρησκοι ή άθεοι. Εξάλλου πολλοί από τους σημερινούς κατοίκους της Ελλάδας (περίπου 10%) γεννήθηκαν εκτός Ελλάδας. Οι άνθρωποι αυτοί, το πιθανότερο, δεν έχουν μεγαλώσει μέσα στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση. Πολλοί από αυτούς είναι ήδη Έλληνες πολίτες, και ακόμα περισσότεροι θα γίνουν στο μέλλον. Ήρθε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου η ανεξιθρησκεία και η θρησκευτική ελευθερία, που επίσης προβλέπεται από συνταγματική διάταξη (άρθρ. 13), να αποκτήσουν πλήρες νόημα. Ας προχωρήσουμε με τόλμη στο χωρισμό Κράτους – Εκκλησίας, αναθεωρώντας το Σύνταγμα. Η χριστιανική ορθόδοξη πίστη (για όσους την έχουν) δεν χρειάζεται υπερπροστασία για να υπάρχει.

------------------------------

Υ.Γ. Γράφτηκε ότι δεν ορκίστηκαν επίσης οι Υπουργοί Γ. Παπακωνσταντίνου και Τίνα Μπιρμπίλη (βλ. εδώ). Αυτοί όμως δεν ορκίστηκαν, γιατί απλούστατα δεν είναι βουλευτές.

Προσθήκη: Κατόπιν μιας απορίας του φίλου @gpoint θέλω να κάνω την εξής διευκρίνιση: Όταν το Σύνταγμα λέει "αλλόθρησκοι" εννοεί αυτούς που πιστεύουν σε άλλο θρήσκευμα, πλην του χριστιανικού (π.χ. αλλόθρησκοι είναι οι Μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι κλπ). "Ετερόδοξοι" είναι οι χριστιανοί άλλου δόγματος (π.χ. οι Καθολικοί, οι Διαμαρτυρόμενοι κλπ). Τους άθρησκους ή άθεους δεν τους περιλαμβάνει στο άρθρο 59.

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009

Έχει ο καιρός γυρίσματα.....


Ήταν η ώρα 11 το βράδυ. Μόλις είχα ξαπλώσει στον καναπέ για να δω κανένα ανέμελο έργο στην τηλεόραση. Ανέμελο, για να ξεθολώσει το μυαλό μου από τη μελέτη. Ή μήπως για να θολώσει και να με πάρει πιο εύκολα έτσι ο ύπνος? Ίσως. Είχα μήνυμα στο κινητό. Ποιος να ναι τέτοια ώρα? Το κοιτάζω. Ήταν από την κόρη μου. «Μαμά, πήγα να πάρω μπύρα και μου ζήτησαν ταυτότητα. Με πέρασαν για ανήλικη! Χα, χα χα!». Το κοριτσάκι μου! Είναι 26 χρονών και την περνούν για ανήλικη και το χαίρεται! Βλέπετε είναι λεπτή, ντύνεται ανέμελα, βάφεται ελάχιστα έως καθόλου και πράγματι φαίνεται μικρούλα. Εκεί, γύρω στα 18.

Η σκέψη μου τρέχει στην εποχή που ήταν 16-17 χρονών. Τότε που ήταν πράγματι ανήλικη. Αλλά δεν της πολυφαινόταν. Γιατί βαφόταν πολύ έντονα. Ιδίως γύρω από τα μάτια. Τι μαυρίλα ήταν αυτή παιδάκι μου! Φοβόσουν να τη βλέπεις το βράδυ! Είχε βγάλει η γλώσσα μου μαλλί να της λέω και να της ξαναλέω ότι το έντονο βάψιμο τη μεγαλώνει, την αδικεί, θα της χαλάσει την επιδερμίδα, αλλά αυτή εκεί. Ανένδοτη! Αν δεν έστρωνε κάμποσες στρώσεις μπογιάς, αν δεν γινόταν «καρναβάλι», δεν έβγαινε. Αφού λέγαμε με τον άντρα μου ότι εμείς στην οικογένεια έχουμε όλο το χρόνο καρναβάλια. Κάποτε το πήρα απόφαση και σταμάτησα να της μιλώ για το βάψιμο. Την άφηνα να βάφεται απερίσπαστη. Μέχρι που πήγε στο Πανεπιστήμιο. Και τότε άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Χρόνο με το χρόνο βαφόταν λιγότερο, πιο διακριτικά. Απλοποίησε και το ντύσιμο της. Και άρχισε να φαίνεται όλο και πιο μικρή. Έφηβη!! Και χαίρεται γι’ αυτό!! Και μαζί της κι εγώ!!

Γιατί σας τα είπα όλα αυτά? Δεν ξέρω. Ίσως για να δώσω θάρρος σε όσους από σας έχουν παιδιά στην εφηβεία. Να είστε αισιόδοξοι. Κάποτε θα γυρίσει ο τροχός.

-------------------------------

Σημείωση 1: Έτσι, σαν την κοπέλα της εικόνας πάνω, βαφόταν η κόρη μου στην εφηβεία της!

Σημείωση 2: Η κόρη μου (Miss Little Sunshine), σε σχόλιο που άφησε, λέει ότι βαφόταν σαν τον κύριο της κάτω εικόνας. Χα χα χα!