Η Μερόπη αστειεύεται

Η Μερόπη αστειεύεται

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Το 2009 μέσα από το blog μου!



Τελευταία ημέρα του 2009 σήμερα. Ξύπνησα το πρωί και βαριόμουν να ασχοληθώ με κάτι νομικές υποθέσεις που έχω στοιβαγμένες στο γραφείο μου, προς μελέτη και γράψιμο. Βαριόμουν και να γράψω μια νέα ανάρτηση για το blog μου. Βαριόμουν ακόμη και να κάνω δουλειές στο σπίτι. Εντάξει καθαρό μου φαίνεται, δεν χρειάζεται να λάμπει κιόλας. Δεν είμαι δα και η τελειομανής νοικοκυρά. Κάθισα λοιπόν στον υπολογιστή και σέρφαρα στο διαδίκτυο. Έβλεπα παντού ανασκοπήσεις και απολογισμούς της χρονιάς που φεύγει. Και τότε μου ήλθε η φαεινή ιδέα. Να κάνω κι εγώ μια ανασκόπηση του blog μου, να δω τα πιο σπουδαία γεγονότα (προσωπικά και άλλα) που με απασχόλησαν το 2009! Όχι ότι ενδιαφέρεται και κανένας ιδιαίτερα τι απασχόλησε τη @Μερόπη τη χρονιά που φεύγει, αλλά είπα να το κάνω πρωτοχρονιάτικο δώρο στον εαυτό μου. Έχουμε λοιπόν και λέμε:
Ιανουάριος:
· Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης βγάζει το σπίτι του Κώστα Λαλιώτη στο σφυρί, για να εισπράξει το ποσό που του επιδικάστηκε από το δικαστήριο ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη! Τελικά τα χρήματα τα πλήρωσε το ΠΑΣΟΚ και το σπίτι της μητέρας του Λαλιώτη σώθηκε!
· Οι αγρότες κλείνουν τους εθνικούς δρόμους και η @Μερόπη βιώνει μια ολόκληρη οδύσσεια για να ταξιδέψει από την Αθήνα στην Πάτρα, όπου την άλλη μέρα έπρεπε να είναι παρούσα σε μια δίκη. Το ταξίδι της διήρκεσε 6 ½ ώρες. Ταξίδεψε με τον Προαστιακό σαν σαρδέλα, προσπάθησε να βάλει στη θέση του ένα «εφαψία», μετά πήρε το λεωφορείο, όπου άκουγε ένα «δωδεκαθεϊστή» να κάνει κήρυγμα και τελικά πήρε το τρένο! Ουφφφ!
Φεβρουάριος:
· Η @Μερόπη ανατριχιάζει όταν αντιλαμβάνεται ότι η έκθεση «Bodies» που της πρότεινε η κόρη της να επισκεφθούν στην «Τεχνόπολη», στο Γκάζι, είναι έκθεση πτωμάτων, κυρίως Κινέζων!!!!
· Ο Βασίλης Παλαιοκώστας αποδρά από τον Κορυδαλλό με ελικόπτερο και η @Μερόπη, όπως πολλοί Έλληνες, σατιρίζει την απόδραση.
Μάρτιος:
· Ο γιόκας μου επιστρέφει στη Νορβηγία για να εργαστεί και να συνεχίσει τις σπουδές του, μετά από μάταιη προσπάθεια να βρει δουλειά εδώ στην πατρίδα.
· Σ’ ένα ταξιδάκι στην Κύπρο μου κλέβουν το πορτοφόλι από την τσάντα!! Πάνε και οι δυο ταυτότητες μου (ελληνική, κυπριακή), οι πιστωτικές μου κάρτες και τα λεφτουδάκια μου! Δεν το περίμενα να το πάθαινα αυτό στην Κύπρο…. Να που το παθα όμως.
· Αχ τι ήταν αυτό που έπαθα, κατά την επιστροφή μου από την Κύπρο!!! Ναι, ναι έπαθα κι άλλο. Μπήκαν πουλιά στον κινητήρα του αεροπλάνου και τον αχρήστεψαν. Παρολίγο αεροπορική τραγωδία…. Αυτή η περιπέτεια στον αέρα που είχα, μου στοίχισε πολύ. Μου άφησε ένα αδιόρατο φόβο, όταν ταξιδεύω με αεροπλάνο.
Απρίλιος:
· Δημοσκόπηση φέρνει τους εξής ως δημοφιλέστερους έλληνες πολιτικούς: Κάρολος Παπούλιας (80%), Νικήτας Κακλαμάνης (59,8%), Απόστολος Κακλαμάνης (58,4%) Λιάνα Κανέλλη (57,6%). Πώς σας φαίνεται???
· Γιορτάζω τα γενέθλια μου! Τι και αν έγινα 57 χρόνων!! Νιώθω πολύ ωραία.
· Ποιος ήταν τελικά αρμόδιος να στείλει το φάκελο Βατοπεδίου στη Βουλή? Είχε δίκιο ο πρώην Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου?
Μάιος:
· Ζηλεύω που ο αδελφός του Παυλίδη του χαρίζει χρήματα, ενώ η δική μου αδελφή, δεν έχει να μου χαρίσει. Αλλά ούτε κι εγώ σ’ αυτήν. Χα χα χα!!!
· Έμεινα κι εγώ κατάπληκτη, μαζί με την πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού, για το αναπάντεχο πρόωρο κλείσιμο της Βουλής. Τελικά όλα αυτά τα «κόλπα» τα πλήρωσε η Ν.Δ. με τη συντριπτική ήττα της στις εκλογές.
· Γίνεται το συλλαλητήριο μελών της μουσουλμανικής κοινότητας με αίτημα το πολυσυζητημένο θέμα περί της τιμωρίας του αστυνομικού που φέρεται να έσκισε το Κοράνι. Ευκαιρία για τη @Μερόπη να γράψει την άποψη της για τους μετανάστες.
Ιούνιος:
· Ευρωεκλογές! Και η @Μερόπη βρίσκει ευκαιρία να γράψει, απ’ έξω, απ’ έξω (!) την άποψη της για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
· Θοδωρής Ρουσόπουλος. Πικρό αντίο στην πολιτική. Αλήθεια τι κάνει αυτή η ψυχή? Χάθηκε και η σύζυγος!
· Διαπληκτίζομαι μ’ ένα «γάιδαρο» που παρκάρει όπου γουστάρει!
· Εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης! Και οι Έλληνες, ως συνήθως, μαλώνουν. Το θέμα του καυγά τώρα είναι ποιος είναι ο πρωτεργάτης της δημιουργίας του Μουσείου.
Ιούλιος:
· Μνήμες πραξικοπήματος. 15 Ιουλίου 1974. Η αρχή του τέλους για την Κύπρο.
· Μνήμες από το πατρικό μου σπίτι. Η επέτειος της εισβολής του Αττίλα μου τις ξύπνησαν.
Αύγουστος:
· Μνήμες Αμμοχώστου, μιας αγαπημένης πόλης – φάντασμα.
Σεπτέμβρης:
· Επίσκεψη στους Δελφούς. Είπατε τω βασιλεί χαμαί πέσαι δαίδαλος αυλά…..
· Η απόφαση του Γερμανικού Δικαστηρίου περί μη εκδόσεως του Χριστοφοράκου (αυτού καλέ που μοίραζε μίζενς) γίνεται αφορμή για μερικές σκέψεις πάνω στο θέμα της Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.
· Επίσκεψη στην Αρχαία Ολύμπια. Η διαχρονικότητα των Ζανών.
· Μπορεί η Ελλάδα να γίνει η Δανία του Νότου ή είναι όνειρο θερινής νυκτός?
· Κόμματα και κομματάκια. Ο Άρειος Πάγος εγκρίνει τα κόμματα που θα λάβουν μέρος στις εκλογές.
Οκτώβρης:
· Εκλογές ενόψει, και η @Μερόπη περιγράφει την ιστορία μιας ψηφοφόρου βρισκόμενης εν συγχύσει!
· Οι εκλογές διεξάγονται, η Ν.Δ. καταποντίζεται και πολλοί (πρώην) βουλευτές της αποχαιρετούν τα ….όπλα!
Νοέμβρης:
· Η Ευρώπη γιορτάζει την επέτειο της πτώσης του τείχους του Βερολίνου, ενώ η Αλέκα θυμήθηκε ότι «το τείχος το επέβαλε ο Ιμπεριαλισμός…». Είπατε τίποτε?
· Τα γενέθλια του blog μου και η επέτειος του Πολυτεχνείου. Δεν μπορούσα εγώ ένα παιδί (λέμε τώρα!) του Πολυτεχνείου να μην ασχοληθώ ακόμα μια φορά με την επέτειο αυτή.
Δεκέμβρης:
· Η γιορτή μου είναι μια ευκαιρία για να θυμηθώ τη γιαγιά Μερόπη. Δεν ξέρω ρε παιδιά, τι έχω πάθει. Μια μιλάω στο α΄ πρόσωπο για τον εαυτό μου και μια στο γ΄ πρόσωπο. Πάει… Διχασμένη προσωπικότητα έχω καταντήσει. Χα χα χα!
· Η @Μερόπη (νάτο πάλι το γ΄ πρόσωπο) απολαμβάνει μια πολύ καλή θεατρική παράσταση. Το «Σλούθ»!
· Μένω άναυδη με τη βέβηλη πράξη της κλοπής της σωρού του Τάσσου Παπαδόπουλου (ακόμη δεν την έχουν βρει) και τελειώνω την ανάγνωση ενός πολύ καλού βιβλίου που περιέχει θρίλερ πιο δυνατά ακόμα και από την πιο πάνω κλοπή. Το βιβλίο έχει τίτλο «Δύο απόπειρες και μια δολοφονία» και συγγραφέας του ο Μακάριος Δρουσιώτης.
· Ανακαλύπτω ένα παλιό ποίημα του πηοιτί – γιόκα μου που έχει τρεις «μπαμπακούληδες»!!
@@Φίλοι μου με συγχωρείτε αν βαρεθήκατε να διαβάσετε τη μακροσκελή ανάρτηση μου. Σας καταλαβαίνω. Κι εγώ στη θέση σας θα βαριόμουνα να τη διαβάσω!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ



Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2009

Εγώ εμβολιάστηκα. Εσείς μήπως φοβηθήκατε την προειδοποίηση του δόκτορα με τους εξωγήινους φίλους?

Ε, ναι λοιπόν το έκανα το εμβόλιο για τη νέα γρίπη τύπου Α Η1Ν1, γνωστή και ως γρίπη των χοίρων. Εδώ και 20 ημέρες περίπου. Και είμαι μια χαρά και πέντε τρομάρες, όπως βλέπετε. Δεν το βλέπετε βέβαια, αλλά για να είμαι εδώ και να γράφω αναρτήσεις και σχόλια, μέσα στην καλή χαρά, δεν έπαθα τίποτε. Πήγα με την ησυχία μου στο εμβολιαστικό κέντρο ενός μεγάλου νοσοκομείου, όπου, ας σημειωθεί δεν παρατηρείτο κοσμοσυρροή. Έτσι τέλειωσα νωρίς, χωρίς ταλαιπωρίες και περιττό χάσιμο χρόνου. Σας προτρέπω να κάνετε κι εσείς το ίδιο. Ήδη 62 άτομα πέθαναν στην Ελλάδα από τη νέα γρίπη, 20% από τα οποία ήταν υγιή, πριν την προσβολή τους από τον ιό. Ενώ δεν έχει αναφερθεί κανένας θάνατος από το εμβόλιο.

Άκουγα σήμερα στις ειδήσεις της τηλεόρασης την κα Ελένη Γιαμαρέλλου, καθηγήτρια Παθολογίας - Λοιμωξιολογίας και Πρόεδρο της Επιτροπής Αντιμετώπισης της Γρίπης, να κάνει έκκληση στον κόσμο να ξεπεράσει το φόβο του για το νέο εμβόλιο. Και να εμβολιαστεί, γιατί μπορεί αυτές τις μέρες, λόγω των ψηλών θερμοκρασιών, να έχει ανακοπεί λίγο η πανδημία της νέας γρίπης, αλλά προειδοποιούσε ότι από Φεβρουάριο θα επακολουθήσει αύξηση των κρουσμάτων. Τόνιζε δε ότι μπορεί η νέα γρίπη να μην έχει βαριά συμπτώματα στις πλείστες των περιπτώσεων, παρά μόνο στο 1% των ασθενών, όμως είναι εξαιρετικά μεταδοτική. Πράγμα που σημαίνει ότι το 1% που έχει βαριά συμπτώματα και μπαίνει στα νοσοκομεία, έχοντας ανάγκη συχνά ακόμα και μηχανικής αναπνοής, ως απόλυτος αριθμός είναι πολύ μεγάλος. Συμπλήρωσε δε ότι για να θωρακιστεί ο πληθυσμός, πρέπει να εμβολιαστούν τουλάχιστον 3.000.000 άτομα, ενώ μέχρι σήμερα έχουν εμβολιαστεί μόλις 350.000 άτομα περίπου.

Και αναρωτιέμαι λοιπόν και συγχρόνως προβληματίζομαι. Γιατί φοβάται ο κόσμος ένα απλό εμβόλιο και δείχνει τόση απροθυμία να εμβολιαστεί? Η απάντηση νομίζω είναι ότι οι περισσότεροι επηρεάζονται από διάφορους ανεύθυνους που κινδυνολογούν. Πριν λίγες μέρες ήλθε στο mail μου ένα γράμμα που, όπως αντιλήφθηκα εκ των υστέρων, κυκλοφορεί πολύ στο διαδίκτυο. Αρχίζει ως εξής: «Άλλος ένας γιατρός που πραγματικά νοιάζεται! Που ερεύνησε για την αλήθεια, που την κοινοποίησε στους "αδρανούντες αρμόδιους", οι οποίοι συνεχίζουν να υποστηρίζουν τον μαζικό "τρομο-εμβολιασμό" μας...». και συνεχίζει με ένα τεκμηριωμένο δήθεν κείμενο του δρος Γ. Κοεμτζόπουλου που βρίθει από ανοησίες. Ακόμα κι εγώ που δεν είμαι γιατρός κατάλαβα ότι πρόκειται για παραλογισμούς. Το έδειξα στον άντρα μου (που είναι γιατρός) και γέλασε πικρά. Μου απάντησε ότι αποκλείεται να το έγραψε γιατρός αυτό το απαράδεκτο κείμενο. Και πράγματι, αφού μπήκα στο Google και το έψαξα, βρήκα ότι ο Δρ Γιώργος Κοεμτζόπουλος που έγραψε το κείμενο αυτό δεν είναι γιατρός. Είναι απλώς ένα πολιτικός μηχανικός που έχει διδακτορική διατριβή (έτσι ισχυρίζεται τουλάχιστον). Μάλιστα βρήκα την επίσημη ιστοσελίδα του εν λόγω δόκτορος, στην οποία περιλαμβάνεται και το βιογραφικό του. Σύμφωνα δε με αυτό, από το 2005 ασχολείται μόνο με τη ζωγραφική. Μεταξύ άλλων δε αναφέρει, και τα εξής (κρατηθείτε): «….Άρχισε να ζωγραφίζει από νεαρή ηλικία χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά και τεχνικές, αφιερώνοντας μικρό μέρος του ελεύθερου χρόνου του στη ζωγραφική, ενώ τα έργα του τα αποθήκευε στο υπόγειο του σπιτιού του και κρατούσε για τον εαυτό του. Όμως το 2005 αποφάσισε να αποσυρθεί, προκειμένου να αφιερώσει όλο το χρόνο και το πάθος του στη ζωγραφική και άνοιξε τα έργα του στο κοινό. Τότε η παραγωγή του σε έργα ζωγραφικής αυξήθηκε κάθετα (με την βοήθεια και των εξωγήινων φίλων του με τους οποίους άρχισε να έχει επαφές) ……»!!!!!! Κύριε ελέησον, λέω εγώ!!!!! Άραγε το τεκμηριωμένο κείμενο το έγραψε σε συνεργασία με τους εξωγήινους φίλους του? Μάλλον. Και όμως, πολλοί πήραν αυτό το «βαθυστόχαστο» κείμενο του δρος Γεωργίου Κοεμτζόπουλου στα σοβαρά και το διακινούν στο διαδίκτυο. Το είδα σε δεκάδες μπλογκ και ιστοσελίδες και μάλιστα υπό τη μορφή σοβαρής προειδοποίησης και προβληματισμού (βλ. εδώ και εδώ και εδώ και εδώ)!!!

Τελικά είμαστε πολύ ευκολόπιστος λαός. Χαύουμε κάθε ανοησία που περιέχει συνομωσιολογία, με μεγάλη ευκολία! Αντί να εμπιστευτούμε τις επιστημονικά τεκμηριωμένες απόψεις, γυρνάμε πίσω ολοταχώς στο Μεσαίωνα και στο δόκτορα με τους εξωγήινους φίλους…..

------------------------

Υ.Γ. Δύο πολύ καλά ποστ για τον εμβολιασμό είναι αυτά του @Αθεόφοβου με τίτλο: 1) "Για να μη σας πιάνουν κώτσους σχετικά με τα εμβόλια" και 2) "Η παραπληροφόρηση για το εμβόλιο καλά κρατεί". Διαβάστε τα.

-------------------------

Υ.Γ.2 Βλέπω διάφορες δημοσιεύσεις, όπου προβάλλονται αιτιάσεις ότι το εμβόλιο περιέχει υδράργυρο, ψευδάργυρο κλπ. Σχεδόν όλα τα εμβόλια (ακόμα και τα παιδικά) περιέχουν τέτοιες ουσίες, σε απειροελάχιστες βέβαια ποσότητες. Παραθέτω περί αυτού τη γνώμη του Παναγιώτη Γαργαλιάνου, Διευθυντή της Μονάδας Λοιμώξεων του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου "Γ. Γεννηματάς". Λέει λοιπόν ο εν λόγω γιατρός για το εμβόλιο της γρίπης των χοίρων: "Μια κονσέρβα τόνου έχει πολύ περισσότερο ψευδάργυρο, υδράργυρο, μόλυβδο και άλλες ακατάλληλες ουσίες από ότι μια δόση εμβολίου".

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Και το όνομα του πηοιτί ??


Χθες βράδυ σκάλιζα ένα ντοσιέ με παλιές ζωγραφιές και γραπτά κείμενα των παιδιών μου από την εποχή που ήταν ακόμα μικρά παιδιά. Και βρήκα θησαυρό! Μέρος του θησαυρού κι ένα ποίημα που έγραψε ο γιος μου το 1987, σε ηλικία 7 ½ χρονών για τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! Απολαύστε το (διατηρώ την ορθογραφία και τη σύνταξη!).

Χριστούγεννα, χριστούγεννα

Χριστούγεννα αγάπη.

Παραμονή Χριστουγέννων

σήμερα. Κι η Κύπρος ακόμα

στην σκλαβιά.

Στην Βηθλεέμ γενιέται ο Χριστός.

Μα πότε? Τα Χριστούγεννα.

Ο Αϊ – Βασήλης έρχεται.

Για να μας δώσει δώρα.

Όλα τα παιδιά,

Μαύρα, κίτρινα, λευκά.

Θεούλη μου, Θεούλη μου

είσαι ο τρίτος μπαμπακούλης μου.

Και από κάτω προσθέτει το παλληκάρι μου, για να μείνει στην ιστορία το όνομα του: Όνομα πηοιτί: Χρίστος, 7 ½ . Αχ τι γλυκός!!!

Η μητέρα του πηοιτί, δηλ. εγώ η Μερόπη, όπως έγραψα και σε μια παλιά ανάρτηση μου, μπορεί στον πεζό λόγο, κουτσά στραβά να τα ψιλοκαταφέρνω (έτσι νομίζω τουλάχιστον, λέτε να είμαι ματαιόδοξη?), στον ποιητικό λόγο είμαι εντελώς αδέξια (διαβάστε εδώ το πρώτο και τελευταίο ποιητικό μου δημιούργημα, να γελάσετε με την ψυχή σας). Ο γιόκας μου ευτυχώς δεν πήρε από μένα. Γράφει και σήμερα ποιήματα. Από μετριοφροσύνη δεν μου έδωσε κανένα να δημοσιεύσω. Ίσως τον πείσω να μου δώσει αργότερα.

Υ.Γ. Όσοι διαβάσετε στο ποίημα του γιου μου το στίχο «Θεούλη μου, Θεούλη μου, είσαι ο τρίτος μπαμπακούλης μου», μην απορήσετε και μην πάει ο νους σας στο ….πονηρό! Χα χα χα! Τότε δεύτερο «μπαμπακούλη» θεωρούσε ο γιος μου τον πατέρα μου (τον παππού του). Και γιατί αυτό? Τη χρονιά εκείνη, όταν ήταν στη Β΄ Δημοτικού, οπότε έγραψε και το ποίημα, τον έστειλα στους δικούς μου στην Κύπρο κι έκανε εκεί αυτή την τάξη του σχολείου. Για τον απλό λόγο ότι η αφεντιά μου βρισκόταν μακριά, εκτός Αθηνών, για λόγους επαγγελματικής καριέρας. Αχ! γι' αυτή την καριέρα έχουμε υποστεί θυσίες κι εγώ και τα παιδιά μου. Εγώ δεν το μετάνιωσα. Ελπίζω ούτε κι αυτά....