Θα έχετε προσέξει φαντάζομαι ότι εδώ και αρκετές μέρες άλλαξα την εικόνα του ιστολογίου μου. Έβαλα την Έναστρη νύχτα του αγαπημένου μου ζωγράφου Βίνσεντ Βαν Γκόγκ (30 Μαρτίου 1853 - 29 Ιουλίου 1890). Ο μεγάλος αυτός Ιμπρεσιονιστής Ολλανδός ζωγράφος που ως γνωστό έπασχε από σοβαρή ψυχική ασθένεια (σχιζοφρένεια με κρίσεις μανίας και κατάθλιψης), τα έτη 1888 και 1889 έζησε στη νότια Γαλλία και συγκεκριμένα στην περιοχή της Προβηγκίας, στη κωμόπολη Αρλ. Εκεί εμπνεύστηκε θέματα από το τοπίο, καθώς και την αγροτική ζωή των κατοίκων. Την περίοδο αυτή επινοεί και μία ιδιαίτερη τεχνική των στροβιλισμάτων με το πινέλο ενώ στους πίνακές του κυριαρχούν έντονα χρώματα, όπως κίτρινο, πράσινο και μπλε. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της περιόδου είναι μία σειρά πινάκων που απεικονίζουν ηλιοτρόπια, καθώς και η Έναστρη νύχτα που τη ζωγράφισε το έτος 1889. Τον
τελευταίο αυτό πίνακα, όπως και άλλους, το ζωγράφισε νύχτα φορώντας στο κεφάλι ένα καπέλο στολισμένο μ´ αναμμένα κεριά. Όσοι τον είδαν να στήνει το καβαλέτο του στις όχθες του ποταμού Ροδανού για να ζωγραφίσει την έναστρη νύχτα, θα κούνησαν το κεφάλι και θ´ αναρωτήθηκαν αν άξιζε τον κόπο. Σήμερα μπορούμε να απαντήσουμε ότι και βέβαια άξιζε, γιατί ξέρουμε ότι η γεμάτη χρώματα νύχτα, όπως εκείνος μόνο μπορούσε να τη δει, είναι αξεπέραστο ζωγραφικό τοπίο.Ένα χρόνο περίπου αργότερα, στις 27 Ιουλίου του 1890, ο Βίνσεντ περπατά, όπως τόσες άλλες φορές, στη γαλλική ύπαιθρο. Αυτή τη φορά όμως δεν έχει μαζί του ούτε πινέλα, ούτε καβαλέτα, ούτε μουσαμάδες. Μόνον ένα περίστροφο για να χτυπήσει κοράκια. Σε μια στιγμή απελπισίας (είχε φουντώσει πάλι η αρρώστια του), το στρέφει στον εαυτό του. Τραυματισμένος βαριά, καταφεύγει στο γιατρό Γκασέ, που τον φρόντιζε τον τελευταίο καιρό και στον οποίο, ελλείψει χρημάτων, χάρισε πολλούς πίνακες του. Εκείνος διαπιστώνει με θλίψη πως δε μπορεί ν' αφαιρέσει τη σφαίρα. Το επόμενο πρωΐ, φτάνει ο αγαπημένος του αδελφός Τεό και τον βρίσκει να καπνίζει ήρεμα τη πίπα του. Περνάνε όλη τη μέρα μαζί, κουβεντιάζοντας ήσυχα-ήσυχα. Το βράδυ ξαπλώνουνε κοντά-κοντά. Γύρω στις μιάμιση τη νύχτα της 28ης Ιουλίου 1890, ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ ξεψυχά στα χέρια του αγαπημένου του αδερφού. Η βασανισμένη του ζωή έλαβε τέλος, χωρίς ακόμα να έχει αναγνωριστεί το μεγαλείο του έργου του.
Πιο κάτω σας έχω ένα καταπληκτικό video με το τραγούδι «Vincent, Starry Starry Night» που το έγραψε ο Don McLean το 1971, εμπνευσμένος από το μεγάλο ζωγράφο και ειδικότερα τον πίνακα του Έναστρη νύχτα
Την ανάρτηση μου αυτή την αφιερώνω στην αγαπημένη μου κόρη, μια πανεπιστημιακή εργασία της οποίας στάθηκε η αιτία να γνωρίσω σε βάθος και να αγαπήσω τον μεγάλο ζωγράφο Βίνσεντ Βαν Γκόγκ
