Η πλατεία Τραφάλγκαρ με το άγαλμα του Νέλσονα
Η κλεμμένη (από τον Έλγιν)
Καρυάτιδα στο Βρετανικό Μουσείο (η σχετική αίθουσα ήταν κλειστή, αλλά μπόρεσα και τη φωτογράφισα από μια ακρούλα)
Για ψώνια στο βροχερό Λονδίνο (εδώ είναι η Regent st). Τα ψώνια δεν είναι και τόσο ακριβά, υπήρχαν και εκπτώσεις (σε μερικά είδη).
Η αγορά CAMDEN MARKET πολύ γραφική, κάτι σαν το δικό μας Μοναστηράκι
Πατίνια στο Χάϋντ Παρκ (όχι δεν έκανα πατίνι εγώ, γι' αυτό γύρισα αρτιμελής)
Στο β΄ μέρος της ανάρτησης μου για το Λονδίνο δεν θα σας ζαλίσω με λεπτομερείς περιγραφές των αξιοθέατων (αρκούν όσες φωτογραφίες έβαλα πιο πάνω). Την περιγραφή άλλωστε μπορεί να τη βρείτε σε οποιοδήποτε τουριστικό οδηγό. Προτιμώ να αναφέρω μερικά στοιχεία που μου έκαναν εντύπωση (όχι μόνο τώρα αλλά και στις προηγούμενες επισκέψεις μου) από την καθημερινή ζωή όχι μόνο του Λονδρέζου, αλλά και του τουρίστα στην πόλη αυτή.
Α. Η ζωή στο Λονδίνο είναι γενικά ακριβή. Θεωρείται η δεύτερη, μετά τη Μόσχα (για φαντάσου!) πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Να φανταστείτε ότι ένα απλό εισιτήριο στο μετρό κοστίζει 4 αγγλικές λίρες (δηλ. 5,50 ευρώ). Μπορείς (συνιστάται θα έλεγα) να βγάλεις ημερήσιο (εισιτήριο), το οποίο μπορείς να χρησιμοποιήσεις σε απεριόριστες διαδρομές (του μετρό) εντός της ημέρας. Αυτό κοστίζει 6,8 λίρες (9,40 ευρώ) ή εάν ταξιδεύεις εκτός ωρών αιχμής (μετά τις 9.30 π.μ. ή μετά τις 10 π.μ δεν θυμάμαι καλά) 5,30 λίρες (δηλ. 7,40 ευρώ περίπου), αλλά και πάλι ακριβό μου φάνηκε. Το αντίστοιχο ημερήσιο εισιτήριο που ισχύει μόνο για τα λεωφορεία κοστίζει λίγο πιο φτηνά, αλλά δεν αξίζει τον κόπο, γιατί η κυκλοφορία στο Λονδίνο είναι πολύ πυκνή και, λόγω και των μεγάλων αποστάσεων, αργείς πάρα πολύ να φτάσεις στον προορισμό σου. Ο Δήμαρχος του Λονδίνου έχει επιβάλει τα τελευταία χρόνια φόρο (είδος διοδίων) 8 λιρών (11 ευρώ) ημερησίως για να μπορεί ένας οδηγός να οδηγεί το αυτοκίνητο του στο κέντρο. Παρόλα αυτά η κυκλοφοριακή κίνηση δεν ελαφρύνθηκε πολύ. Τα ακίνητα στο κέντρο, όπου κατοικούν κυρίως ξένοι εκατομμυριούχοι, είναι πανάκριβα. Διάβασα σε μια αγγλική εφημερίδα ότι ένα δυάρι στο Euston Square πωλείται προς 3 εκατομμύρια λίρες (δηλ. 4.166.000 ευρώ). Ένα στούντιο (30 τ.μ.) ενοικιάζεται προς 1500 λίρες (2.142 ευρώ). Ακόμα και ένας Άγγλος της μεσαίας τάξης δυσκολεύεται να αγοράσει ή να ενοικιάσει ένα σπίτι στο κέντρο, όπου είναι συνήθως και ο χώρος εργασίας του, με αποτέλεσμα να κατοικεί στα λιγότερο ακριβά προάστια και να αναγκάζεται να χρησιμοποιεί τα ΜΜΜ που μου φάνηκαν λίγο χαοτικά. Επίσης ακριβούτσικα είναι και τα εστιατόρια. Τα ψώνια όμως (σούπερ μάρκετ, ρούχα, καλλυντικά κλπ) δεν είναι και τόσο ακριβά. Υπάρχουν μάλιστα εκπτώσεις σε ορισμένα είδη όλο το χρόνο, εκτός βέβαια από τις δύο περιόδους (Γενάρη - Ιούλιο) που υπάρχουν οι γενικές εκπτώσεις.
Β. Το Μετρό του Λονδίνου (underground ή tube όπως το αποκαλούν οι Άγγλοι), όπως αναφέρω και πιο πάνω είναι ακριβό, αλλά εξυπηρετικό. Έχει 12 γραμμές που εξυπηρετούν το μεγαλύτερο τμήμα του Λονδίνου. Λειτουργεί καθημερινά από τις 05 π.μ. μέχρι τις 01.30 π.μ., ενώ την Κυριακή μέχρι τις 12.00. Λόγω της παλαιότητας του όμως μου φάνηκε, στους περισσότερους σταθμούς, βρώμικο και κλειστοφοβικό. Τα βαγόνια είναι στενά, το ίδιο και τα τούνελ. Είναι και λίγο χαοτικό θα έλεγα. Πρέπει να διαβάζει κανείς 2-3 φορές το χάρτη για να μη χαθεί. Πάντως αν χαθείτε, μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια από τους υπαλλήλους του Μετρό, είναι πρόθυμοι να σας εξυπηρετήσουν. Το δικό μας Αττικό Μετρό ως νέο και μοντέρνο μου αρέσει περισσότερο, αλλά δυστυχώς ακόμα είναι περιορισμένο. Εδώ μου έρχεται και μια απορία. Γιατί δεν χρησιμοποιούν εδώ (στην Ελλάδα) τη μπάρα (που είδα στο Λονδίνο), η οποία να ανοίγει μόνο σε όποιον έχει εισιτήριο ή κάρτα; Έτσι θα αποφεύγονται οι «τζαμπέ» επιβάτες που ανεβάζουν το κόστος και για τους υπόλοιπους.
Γ. Ο κόσμος γενικά είναι φιλικός και πρόθυμος να βοηθήσει. Όλοι είναι πρόθυμοι να απαντήσουν στις ερωτήσεις, ακόμα κι αν πρόκειται για κάτι χαζό. Ένας ηλικιωμένος κύριος μάλιστα, όταν μας είδε με την κόρη μου σκυμμένες πάνω από ένα χάρτη να ψάχνουμε προς τα πού να πάμε, ήρθε μόνος του και μας ρώτησε σε τι μπορεί να μας βοηθήσει. Γι΄ αυτό μην διστάζετε να ρωτάτε ακόμα και αν τα Αγγλικά σας δεν είναι επιπέδου Proficiency. Κανείς δεν πρόκειται να γελάσει μαζί σας. Πρόσεξα ότι οι Άγγλοι γενικώς δεν έχουν κόλλημα με τις ορθές προφορές, ούτε απαιτούν από τους ξένους να μιλάνε άψογα. Έχουν την υπομονή να προσπαθήσουν να σε καταλάβουν. Απλώς να είστε κι εσείς πρόθυμοι να λέτε πολλά ευχαριστώ (thank you) και συγνώμη (sorry, excuse me).
Δ. Μου αρέσει η πολυπολιτισμικότητα του Λονδίνου. Εκεί βλέπεις όλες σχεδόν τις φυλές του κόσμου. Μια μέρα στο μετρό από περιέργεια κοίταγα τις φάτσες. Θα νόμιζε κανείς ότι βρισκόμουν στην Αφρική ή στην Ασία παρά στην Ευρώπη. Πιο πολλοί ήταν οι μαύροι, μελαψοί (Ινδοί, Πακιστανοί) και κίτρινοι, παρά οι λευκοί. Μην με ρωτήσετε τον εαυτό μου πού τον κατατάσσω (μερικοί με ρωτούσαν αν είμαι Ισπανίδα, άλλοι Ιταλίδα και μερικοί….Ινδή χα χα χα!).
Ε. Για το τέλος κράτησα να δώσω μερικές συμβουλές (tips). Δεν κάνω την έξυπνη, αλλά νομίζω θα σας βοηθήσουν γίνει το ταξίδι σας πιο εύκολο και ευχάριστο:
- · Στις κυλιόμενες σκάλες του μετρό να στέκεστε πάντα δεξιά. Αριστερά είναι για τους βιαστικούς που καμιά φορά τρέχουν .
- · Τα χαρτιά τουαλέτας να τα ρίχνετε μέσα στη λεκάνη και όχι στο καλαθάκι. Αυτό είναι μόνο για βαμβάκι, σερβιέττες, χαρτί που σκουπίσαμε τα χέρια κλπ. Φαίνεται ότι εκεί οι αποχετευτικοί σωλήνες είναι μεγάλης διαμέτρου, όχι όπως τους ελληνικούς. Αυτό το θεώρησα απαραίτητο να το αναφέρω για να μη χάσετε πολύτιμο χρόνο, όπως έχασα εγώ αναλογιζόμενη τι θα κάνω, αφού μου φαινόταν περίεργο που το καλαθάκι ήταν ανοικτό από πάνω.
- · Το κάπνισμα απαγορεύεται παντού (στα εστιατόρια, καφετέριες, αεροδρόμια, σταθμούς κλπ). Οι καπνιστές ετοιμαστείτε να στερηθείτε λίγο το κάπνισμα σας. Χα χα χα!
- · Στην Αγγλία οδηγούν ανάποδα. Γι’ αυτό και εμείς οι ξένοι πεζοί πρέπει να προσέχουμε διπλά γιατί τα αυτοκίνητα εμφανίζονται από εκεί που δεν τα περιμένουμε. Στα δύσκολα σημεία, γράφουν οδηγίες στο δρόμο (LOOK RIGHT ή LOOK LEFT). Προσέχετε τα αυτά, γιατί εγώ την πρώτη μέρα δεν τα πρόσεξα και (αν δεν με άρπαζε η κόρη μου) θα με πατούσε ένα αυτοκίνητο κι έτσι θα γλυτώνατε από τις αναρτήσεις μου. Χα χα χα!
- · Αν θέλετε να παρακολουθήσετε μια θεατρική παράσταση στο Λονδίνο (συνιστάται), για να βγάλετε εισιτήριο δεν είναι ανάγκη να πάτε στο Ταμείο του Θεάτρου (όπου ας σημειωθεί είναι ακριβό). Υπάρχουν τα λεγόμενα tkts, όπου μπορείτε να βγάλετε εισιτήριο για την ίδια ή τις επόμενες λίγες μέρες με έκπτωση μέχρι 50% (για τις πολύ δημοφιλείς μπορεί να βρείτε με 25% έκπτωση). Το κεντρικό πρατήριο tkts βρίσκεται στη Leicester Square (tkts Leicester Square). Από εκεί βγάλαμε κι εμείς εισιτήρια. Υπάρχουν πολλές ωραίες παραστάσεις που μπορείτε να παρακολουθήσετε. Βέβαια δεν έχει κάθε μέρα διαθέσιμα εισιτήρια για όλες ανεξαιρέτως τις παραστάσεις, αλλά για τις περισσότερες (παραστάσεις) μπορείτε να βρείτε.
Όπως ανέφερα και στην αρχή του Α΄ μέρους της ανάρτησης μου για το Λονδίνο, αυτή η πόλη είναι ανεξάντλητη. Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν σας είπα και χιλιάδες άλλα που δεν τα ξέρω κι εγώ ακόμα. Επιφυλάσσομαι να τα μάθω σε νέα επίσκεψη μου.
