Ηθικά διδάγματα από το πάθημα Γκερέκου

Άντε, μας τελείωσε και η Άντζελα. Τώρα αν θα μας λείψει, δεν ξέρω. Πάντως  το Υπουργικό Συμβούλιο, χωρίς αυτήν, έχει γίνει αν όχι φτωχότερο, σίγουρα ασχημότερο. Η ιστορία με τις οφειλές του Τόλη στην Εφορία, που δεν είναι και λίγες (5,5 εκατομ. ευρώ οφείλει ο μπαγάσας), ας γίνει αιτία για ορισμένα ηθικά διδάγματα σε κρατούντες και μη.

• 1ο ηθικό δίδαγμα: Όταν διαβεβαιώνεις τον ελληνικό λαό ότι υπάρχουν 30 δις ευρώ οφειλές προς το Δημόσιο ανείσπραχτα που έχεις σκοπό να εισπράξεις, φροντίζεις τουλάχιστον να ζητάς από τους Υπουργούς, Υφυπουργούς, συνεργάτες και συζύγους φορολογική ενημερότητα. Δεν αποκλείεται τα ανείσπραχτα έσοδα να βρίσκονται πολύ κοντά σου. Δεν είναι αργά πάντως, Γιώργο μου, να ζητήσεις φορολογική ενημερότητα από τους υπόλοιπους Υπουργούς, Υφυπουργούς, συνεργάτες και συζύγους, για να γλυτώσεις νέα οδυνηρή έκπληξη επί του θέματος. Κάτι διάβασα να ψιθυρίζεται και για άλλο συνεργάτη σου.  
• 2ο ηθικό δίδαγμα: Όταν υποβάλλεις φορολογική δήλωση με το σύζυγο, φροντίζεις να ενημερώνεσαι για τη φορολογική του κατάσταση, ιδίως όταν έχεις βλέψεις να μπεις στην πολιτική ή έχεις ήδη μπει. Αν δε έχεις λάβει γνώση και τίποτε κλητηρίων θεσπισμάτων που καλούν το σύζυγο να παρουσιαστεί στα Δικαστήρια, για να δικαστεί για διάφορα αδικήματα και ιδίως γι’ αυτά που έχουν σχέση με φορολογικές παραβάσεις, τότε άσε καλύτερα το υπουργιλίκι (πες όχι ευχαριστώ). Ξινό θα σου βγει.
• 3ο ηθικό δίδαγμα: Όταν έχεις διαφορές με την πρώην σου, μη βγαίνεις να ξεκατινιάζεσαι στα κανάλια της τηλεόρασης, ούτε στα διάφορα έντυπα, κίτρινα και μη. Και κυρίως να αποφεύγεις να της σούρεις,  προφανώς   υπερβάλλοντας, ότι σου έφαγε 4 δις (δραχμές) που τα έβγαλες με κόπο, όπως λες, αλλά, φευ, ξέχασες να τα δηλώσεις στην Εφορία. Από πληροφορίες, η περιπέτεια του Τόλη άρχισε από τότε που ξεκατινιαζόταν στα κανάλια με την Τζούλια και ισχυριζόταν ότι του υφαίρεσε 4 δις δραχμές  (περί τα 11,7 εκατ. ευρώ) που κέρδισε από τη δουλειά του στα νυχτερινά κέντρα. Εκτός από μας, τον άκουσαν και οι εφοριακοί. 
• 4ο ηθικό δίδαγμα: Τα όμορφα και λαμπερά πρόσωπα της show business, μπορεί να είναι αναγνωρίσιμα και να ελκύουν πολλούς ψηφοφόρους (αλλά και πολιτικούς), δεν είναι όμως πάντα καλή επιλογή για την άσκηση πολιτικής  εξουσίας (κανένα κόμμα δεν έχει αποφύγει αυτή την παγίδα). 
• 5ο ηθικό δίδαγμα: Όταν είσαι κυβερνητικός εκπρόσωπος και μάλιστα μιας Κυβέρνησης που έχει κηρύξει, ας πούμε, πόλεμο προς τους φοροφυγάδες, κάνεις πιο καθαρές δηλώσεις για το θέμα, από τη δήλωση που έκανε ο κ. Πεταλωτής, η οποία (δήλωση) έχει ως εξής «δεν μπορεί πραγματικά να δώσει εκείνες τις διαστάσεις που ίσως έχει μια υπόθεση με τις γνωστές διεκδικήσεις και δικαστικές εκκρεμότητες που έχει ο κ. Βοσκόπουλος». Καταλάβατε τίποτε??? Εγώ όχι.

-------------------------------
Υ.Γ. Θα τα "πάρω στο κρανίο" αν βγουν α) τίποτε παλαιοκομματικοί του ΠΑΣΟΚ του τύπου «παντρεύομαι στο Παρίσι στο FOUR SEASONS» και  χαιρεκακήσουν για το πάθημα του ΓΑΠ, προσάπτοντας του ότι αντί να χρησιμοποιήσει παλιούς πολιτικούς, χρησιμοποιεί νέους σαν την Άντζελα Γκερέκου και β) τίποτε νεοδημοκράτες (πρώην Υπουργοί και μη) με "νόμιμες" και "ηθικές" offshore εταιρείες και  παριστάνουν τους τιμητές  των φοροφυγάδων και της Κυβέρνησης!

Έρχεται ο Ερντογάν και μαζί του έφτασε και η γκρίνια!

Έρχεται ο Ερντογάν σήμερα στην Αθήνα! Κομίζει, όπως όλοι αναμένουν και όπως άλλωστε και ο ίδιος προανήγγειλε, πρόταση για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών. Πριν όμως φτάσει, έχει ήδη φτάσει από μέρες, η γκρίνια και ο «υπερπατριωτικός» βερμπαλισμός, από δεξιούς και αριστερούς. Και τι δεν έχω διαβάσει αυτές τις μέρες. Ότι θα χάσουμε την εθνική μας κυριαρχία, ότι θα νατοποιηθεί το Αιγαίο, ότι θα παραδοθούμε στους Οθωμανούς, ότι θα μειωθεί η ασφάλεια της χώρας μας κλπ κλπ.
Έλεος πια! Δεν βλέπουμε πού μας έχει οδηγήσει τόσα χρόνια η αμοιβαία καχυποψία, η έχθρα και ο υπερπατριωτισμός? Έχουμε παίξει πάρα πολύ καλά το παιχνίδι των εμπόρων όπλων, ένθεν και ένθεν των συνόρων. Άσε που έχουμε πλουτίσει και τους μιζαδόρους (οι μεγαλύτερες μίζες έχουν δοθεί για την προμήθεια όπλων). Μήπως είναι καιρός να αλλάξουμε μυαλά? Εδώ που φτάσαμε, αυτό που αποτελεί απειλή για την ασφάλεια της χώρας μας και την εθνική κυριαρχία μας είναι η συνεχής και δυσανάλογα με τις δυνάμεις μας αιμορραγία από τους εξοπλισμούς και όχι το αντίθετο.

 Αν συνεχίσουμε με τον ίδιο σημερινό ρυθμό τους εξοπλισμούς, στο τέλος θα εξαντλήσουμε τελείως τους οικονομικούς μας πόρους, ώστε μόνο τα στρατιωτικά οχήματα της εικόνας θα μπορούμε να αγοράσουμε. Λέτε να ζητούν και γι' αυτά μίζες?

Τι ψάχνουν οι Έλληνες στο Google!

Είπα να κάνω ένα διάλειμμα. Να μην ασχοληθώ, για κάποιες μέρες τουλάχιστον, με τα τρέχοντα κρίσιμα προβλήματα που προκαλούν μεταξύ μας εντάσεις και λεκτικές αντιπαραθέσεις. Και χλευασμό, αλλά αυτόν τον αντιπαρέρχομαι και συγχωρώ όσους κατέφυγαν σ’ αυτόν εναντίον μου, καθόσον τυγχάνω μεγαλόψυχη!!
Λέω, λοιπόν, σήμερα να ασχοληθώ με το τι ψάχνουν οι Έλληνες στη μηχανή αναζήτησης του Google. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά μόλις αρχίσεις να γράφεις ένα γράμμα, η μηχανή συμπληρώνει μόνη της τη λέξη, συχνά δε τη φράση, που πιο συχνά αναζητείται, από τους χρήστες, σ' αυτό το γράμμα. Το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον. Για να δούμε αν θα το βρείτε κι εσείς ενδιαφέρον. Λοιπόν αρχίζουμε αλφαβητικά (η έρευνα αφορά τη σημερινή μέρα -10.5.2010- ενδεχομένως άλλη μέρα να διαφοροποιείται, σε μερικά γράμματα, το αποτέλεσμα):

• Αθηνόραμα. Κι εγώ έχω ψάξει αρκετές φορές στο Αθηνόραμα, για να διαβάσω κριτικές κυρίως για θέατρο και κινηματογράφο.
• Βικιπαίδεια. Ελπιδοφόρο. Δείχνει έφεση για μάθηση.
• Γα….αι η γυναίκα μου βίντεο!! Ναι, ναι καλά διαβάσατε. Λίγο πιο κάτω στις προτιμήσεις του Γ γράφει το ίδιο για την πεθερά! Τι να πει κανείς για τα βίτσια του μέσου Έλληνα!
• Δρομολόγια ΟΣΕ. Πιο χρήσιμο από το πιο πάνω, δεν νομίζετε?
• Εθνική Τράπεζα. Μάλλον ψάχνουν για τα υποκαταστήματα.
• Ζώδια. Χμμμμ, όλο και περισσότεροι Έλληνες ψάχνουν να βρουν απαντήσεις στα …..ζώδια, τώρα ειδικά που η ζωή μας γέμισε με ανασφάλεια.
• Ηλεκτρονική Αθηνών. Κι αυτό ενδιαφέρον. Υπάρχουν ακόμα λεφτά για ψώνια.
• Θερμιδομετρητής. Ενδιαφερόμαστε για την υγεία μας και τη σιλουέτα μας. Καλό αυτό.
• Ιν.γρ. Προφανώς ψάχνουν το in.gr (τη γνωστή ειδησεογραφική ιστοσελίδα) και γράφουν τη λέξη ελληνικά!
• Καιρός. Κι εγώ τον ψάχνω αρκετές φορές.
• Λαϊκό λαχείο. Σε καιρούς οικονομικής κρίσεως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι καταφεύγουν στο λαχείο.
• Μου…ες που γα….νται!!!!! Τι έγινε βρε παιδιά? Το ρίξαμε στην τσόντα?
• Ναυτεμπορική. Μετά την τσόντα ενημέρωση χρηματοοικονομική.
• Ξενοδοχεία Θεσσαλονίκης. Πρώτα έρχονται τα ξενοδοχεία Θεσσαλονίκης και μετά τα των Αθηνών. Προφανώς γιατί τα πρώτα τα ψάχνουν οι κάτοικοι Αθηνών που είναι πιο πολλοί.
• Ονειροκρίτης. Πολύ στο μεταφυσικό το ρίξαμε, εκτός από την τσόντα!
• Πρόγραμμα τηλεόρασης. Αναμενόμενο αυτό.
• Ράδιο Αρβύλα. Τη γνωστή εκπομπή του Αnt1 καμιά φορά την παρακολουθώ κι εγώ. Όχι ιδιαιτέρων αξιώσεων, αλλά λίγο πριν κοιμηθεί κανείς, προτιμότερο να παρακολουθεί ανέμελες εκπομπές, παρά τους εξωγήινους του Χαρδαβέλλα.
• Συνταγές Μαγειρικής. Να και ένα λήμμα, στο οποίο έχω καταφύγει επανειλημμένως.
• Τζούλια Αλενδράτου γα….αι!!! Μετά από αυτά που συναντά κανείς στο στο Γ και στο Μ, το Τ είναι απλώς οδοντόκρεμα.
• Υοθτθβε (!). Θα απορείτε τι είναι αυτό. Κι εγώ απόρησα, μέχρι που έκανα κλικ και οδηγήθηκα στο YouTube.
• Φαψεβοοκ (!). Ε, θα καταλάβατε ότι πρόκειται για το Facebook. Δεύτερη επιλογή είναι το "φωτογραφίες γυμνών γυναικών"!!!
• Χρυσή Ευκαιρία. Το γνωστό έντυπο και ιστοσελίδα, όπου οι νέοι ψάχνουν μετά μανίας τις λιγοστές ευκαιρίες για εργασία, αλλά και για σπίτι (για ενοικίαση πιο πολύ, γιατί πού λεφτά για αγορά).
• Ψηφιακή Τηλεόραση. Δεύτερο εμφανίζεται το "ψυχολογικά τεστ". Χμμμ, έτσι που είναι η ψυχολογία μας, τώρα τελευταία, πολύ χρήσιμα τα βρίσκω.
• Ωροσκόπιο. Άλλοι ψάχνουν για ζώδια και άλλοι για ωροσκόπιο!

Συμπέρασμα: Οι πνευματικές αναζητήσεις του νεοέλληνα είναι πλατιές. Εκτείνονται από τα ζώδια και τον ονειροκρίτη, μέχρι τις τσόντες, την Τζούλια και το λαχείο. Για να μην είμαι άδικη, πού και πού ψάχνει και τη Βικιπαίδεια, καθώς και τη Χρυσή Ευκαιρία. 

--------------------------------- 

Υ.Γ. Την ιδέα να αναρτήσω αυτό το ποστ την πήρα μια μέρα που έψαχνα μια λέξη από Τ και έπεσα πάνω στην Τζούλια και μάλιστα όχι σκέτη... Ελπίζω να μη σας έδωσα ιδέες. Χα χα χα!!!!

Είναι λύση η πολιτική ανυπακοή????

Τον τελευταίο καιρό προβάλλεται συνέχεια, κυρίως από την αριστερά και ειδικότερα από το ΚΚΕ και το προσφιλές τέκνο του το ΠΑΜΕ, ως λύση στα προβλήματα μας, η πολιτική ανυπακοή (βλέπε εδώ, εδώ και εδώ). Αναρωτιέμαι όμως. Η υπακοή τελικά είναι το πρόβλημα μας? Αυτή είναι που μας έφερε σ’ αυτό το χάλι που βιώνουμε ή ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή η ανυπακοή  (πολιτικών και πολιτών) σε δημοκρατικούς νόμους και θεσμούς? Και εξηγούμαι:


Αυτά είναι που προκάλεσαν την κρίση?

• Η υπακοή στο Σύνταγμα, τους δημοκρατικούς θεσμούς και τους νόμους
• Η πληρωμή των φόρων
• Η πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών
• Η διαφάνεια και η αξιοκρατία παντού και πάντοτε

Ή μήπως αυτά (αλλά και άλλα παρόμοια)?

• Η εγγραφή του Συντάγματος, των δημοκρατικών θεσμών και των νόμων στα παλαιά υποδήματα τόσο των πολιτών, όσο και των πολιτικών
• Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή, με την ανοχή ακόμη και των πολιτών που δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν (μισθωτών), σε συνδυασμό με την κατάρρευση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους
• Η μη πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών
• Η διαφθορά
• Το ρουσφέτι 
• Οι μίζες
• Ο λαϊκισμός που ωθούσε τις Κυβερνήσεις σε παροχές πέραν των δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας
• Η διακίνηση «μαύρου» χρήματος

Και εν κατακλείδι σε κάθε κοινωνία που θέλει να χαρακτηρίζεται δημοκρατική (δεν  μιλώ για τις δικτατορίες) οι πολίτες πρέπει να υπακούουν σε ένα μίνιμουμ κανόνων, για να υπάρχει κοινωνική ειρήνη. Πού πρέπει λοιπόν να υπακούουν οι Έλληνες πολίτες, για να υπάρχει αυτό το ανεκτό όριο  ειρήνης και να μη γίνουμε ζούγκλα? Μήπως στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ? Όταν μπορέσουν να αποκτήσουν με νόμιμο και δημοκρατικό τρόπο κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ψηφίσουν δημοκρατικά τους νόμους της αρέσκειας τους, τότε πολύ ευχαρίστως να υπακούσουμε σ’ αυτούς. 
Πρόταση (δική μου): Αντί "ανυπακοής", μήπως είναι καλύτερο να απαιτήσουμε, ως πολίτες τόσο από τους πολιτικούς, όσο και από τους εαυτούς μας, αλλά και τους συμπολίτες μας "τήρηση της νομιμότητας, της εντιμότητας, της αξιοκρατίας και της διαφάνειας από όλους σε όλα"?


------------------------


Υ.Γ. Κατόπιν κάποιου σχολίου μου σε άλλο ιστολόγιο, χαρακτηρίστηκα «υποταγμένη» και «προσκυνημένη». Ελπίζω, κατόπιν της ανάρτησης μου αυτής, να μην επαναληφθούν παρόμοιοι χαρακτηρισμοί!! Χα χα χα!

Απογραφή δημοσίων υπαλλήλων!!

Διαβάζοντας την είδηση ότι, όπως προανήγγειλε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, η Κυβέρνηση θα προχωρήσει εντός του έτους στην απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων και όσοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν υπάρχουν στη βάση δεδομένων δεν θα πληρώνονται στο εξής, σκέφτηκα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Έπρεπε να βρεθούμε στο γκρεμό, για να πάρουμε μερικά αυτονόητα μέτρα??
Ίσως σκεφτείτε, μα καλά μέχρι τώρα, υπάρχει περίπτωση να πληρώνεται κάποιος, χωρίς να είναι δημόσιος υπάλληλος? Η απάντηση είναι, δυστυχώς, ΝΑΙ υπάρχει! Απόδειξη μια δικαστική υπόθεση που απασχόλησε το Δικαστήριο της Πάτρας πριν από λίγο καιρό. Η υπόθεση αυτή δείχνει το αλαλούμ που επικρατεί, μέχρι τώρα τουλάχιστον, πάνω στο θέμα αυτό και την ευκολία, με την οποία ένας διεφθαρμένος δημόσιος υπάλληλος μπορεί να εκμεταλλευτεί την έλλειψη της απογραφής του δημοσιοϋπαλληλικού προσωπικού. Μια υπάλληλος, λοιπόν, ενός από τα δύο μεγάλα Νοσοκομεία της Πάτρας, η οποία είχε αρμοδιότητα να συντάσσει (χειρόγραφα!) κάθε μήνα τους καταλόγους του προσωπικού του Νοσοκομείου με τις αποδοχές του καθενός, και να τις υποβάλλει προς πληρωμή στο αρμόδιο Δημόσιο Ταμείο, αποφάσισε να αυξήσει θεαματικά το εισόδημα της με τον εξής τρόπο: Τόσο αυτή, όσο και 3-4 δικά της πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και η προσωπική της χαρτορίχτρα(!) άνοιξαν, ο καθένας, 2-3 τραπεζικούς λογαριασμούς (μισθοδοτικούς), στους οποίους έβαλαν ως δεύτερο δικαιούχο διάφορα υπαρκτά, αλλά και ανύπαρκτα πρόσωπα. Ας σημειωθεί ότι τότε ήταν πολύ εύκολο να ανοίξει κανείς μισθοδοτικό λογαριασμό. Η καλή μας υπάλληλος λοιπόν καταχωρούσε τους δεύτερους αυτούς δικαιούχους στους καταλόγους πληρωμών του Νοσοκομείου ως δήθεν υπαλλήλους αυτού. Και, φυσικά, οι «υπάλληλοι» αυτοί πληρώνονταν μέσω των τραπεζικών λογαριασμών που είχε ανοίξει τόσο αυτή, όσο και οι «φίλοι» της. Οι «φίλοι», αφού κρατούσαν ένα μέρος του μισθού, για τον κόπο τους, απέδιδαν το υπόλοιπο στην ίδια. Αυτή η ιστορία κράτησε 2 ½ ολόκληρα χρόνια (!!!!), χωρίς να αντιληφθεί κανείς την απάτη. Ανακαλύφθηκε εντελώς τυχαία, από μια υπάλληλο της Τράπεζας, η οποία ήξερε τη «χαρτορίχτρα» και της έκανε εντύπωση το γεγονός ότι εισέπραττε χρήματα από μισθοδοτικό λογαριασμό του Δημοσίου. Ας σημειωθεί ότι οι πιο πάνω μισθοδοτικές καταστάσεις,  υπογράφονταν, κάθε φορά, και από το Διοικητή του Νοσοκομείου, αλλά η υπογραφή του ήταν τυπική, γιατί αυτός δεν είχε τη διάθεση, αλλά ούτε και το χρόνο να κάτσει να ελέγξει ένα ένα τα ονόματα των εργαζομένων.
Η καλή μας υπάλληλος «έφαγε» 14 χρόνια κάθειρξης, για την πράξη της. Σε μερικά χρόνια θα είναι έξω, αφού εκτίσει τα 3/5 της ποινής της (ίσως και λιγότερο αν εργαστεί μέσα στη φυλακή), η οικογένεια της όμως έχει καταστραφεί (είχε ανήλικα παιδιά όταν άρχισε η κράτηση της). Πόσες όμως απάτες έχουν γίνει σε βάρος του Δημοσίου και δεν έχουν ποτέ ανακαλυφθεί, λόγω ακριβώς της έλλειψης μηχανοργάνωσης !
Ας ελπίσουμε ότι η «απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων» θα προχωρήσει και δεν θα γίνει ένα ακόμα σύντομο ανέκδοτο της ελληνικής πραγματικότητας, η οποία τον τελευταίο καιρό βρίθει ανεκδότων, όπως π.χ. "greek statistics", αλλά και  "περικοπές μισθών στη Βουλή".

Αυτή, όπως και η κάτω φωτο απεικονίζουν δημόσιους υπάλληλους στην Ινδία, αλλά φοβάμαι ότι δεν είμαστε πολύ πιο σύγχρονοι εδώ στην Ελλάδα

Προσέξτε τους φακέλους πάνω στις ντουλάπες! Τι σας θυμίζουν? Εμένα μου θυμίζουν Ελληνική Δ.Ο.Υ.