Η Μερόπη αστειεύεται

Η Μερόπη αστειεύεται

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Πώς θα βγάλουμε για πάντα από τη ζωή μας το κόμμα της Χρυσής Αυγής; Απλούστατα, μη ψηφίζοντας το



   Τις τελευταίες δύο ημέρες, μετά την απεχθή δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ακούστηκαν ουκ ολίγες προτάσεις για τον εξοστρακισμό από τη ζωή μας της φασιστικής «Χρυσής Αυγής». Να τεθεί το κόμμα αυτό εκτός νόμου, να αλλάξει η νομοθεσία περί εγκληματικής οργάνωσης κλπ κλπ. Την πιο ορθή απάντηση έδωσε, κατά τη γνώμη μου, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος, πολύ απλά είπε "ο μόνος τρόπος να φύγει αυτό το μίασμα από τη ζωή μας, είναι να μην τους ψηφίσουμε".
   Συμφωνώ πλήρως με την άποψη του Μπουτάρη. Δεν θα αναλωθώ σε νομικές αναλύσεις αν, παρά το ότι το Σύνταγμα στο άρθρο 29 δεν προβλέπει τέτοια δυνατότητα, μπορεί το κόμμα αυτό να τεθεί εκτός νόμου. Είναι ανώφελη αυτή η λύση, γιατί και αν ακόμη το εν λόγω κόμμα τεθεί εκτός νόμου, υπάρχει πάντα η δυνατότητα να ιδρυθεί νέο ακροδεξιό κόμμα με άλλο όνομα (π.χ. "Αργυρή Ανατολή" ή "Διαμαντένιο Χάραμα" ή "Χρυσή Ελλάδα" κλπ) και να λάβει μέρος στις επόμενες εκλογές λαμβάνοντας ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό. Μη ξεχνάμε ότι το πολιτικό ισλαμικό «Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ)» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ιδρύθηκε το 2002 μετά τη διάλυση και απαγόρευση των προηγούμενων ισλαμικών κομμάτων «Ρεφάχ» και «Φαζιλέτ» (Κόμμα της Αρετής). Το «Ρεφάχ» διαλύθηκε το 1998, μετά από πίεση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) της Τουρκίας και αντικαταστάθηκε από το κόμμα «Φαζιλέτ», το οποίο απαγορεύθηκε το έτος 2001, για να ιδρυθεί στη συνέχεια το κόμμα του Ερντογάν. Όχι ότι συγκρίνω το φασιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής με το τουρκικό «Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ)». Απλά θέλω να καταδείξω πώς η απαγόρευση της λειτουργίας ενός κόμματος δεν σταματά την ίδρυση νέου παρόμοιου κόμματος. Και, ενόσω υπάρχουν ψηφοφόροι πρόθυμοι να το ψηφίσουν, το πρόβλημα θα διαιωνίζεται. Δυστυχώς. 
   
   Υ.Γ. Με τα πιο πάνω δεν εννοώ ότι μέχρι να πειστούν οι ψηφοφόροι να μη δίνουν την ψήφο τους στο μόρφωμα αυτό που λέγεται "Χρυσή Αυγή", η Πολιτεία πρέπει να μείνει αδιάφορη και αδρανής. Αντίθετα, ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί αυστηρά έναντι των παρανομούντων και εγκληματιών. Και, κατά τη γνώμη μου, η υπάρχουσα νομοθεσία επαρκεί για την αντιμετώπιση τους. Φτάνει η Αστυνομία και η Δικαιοσύνη να κινείται γρήγορα και αποφασιστικά, εφαρμόζοντας τη νομιμότητα. 



  

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Ο πολιτικός γάμος της κόρης μου





   Η κόρη μου παντρεύτηκε πριν ένα περίπου χρόνο. Έκανε πολιτικό γάμο, γιατί τόσο αυτή όσο και ο άντρας της πιστεύουν ότι ο γάμος, ως γεγονός που επηρεάζει την έννομη κατάσταση του ατόμου, πρέπει να τελείται από πολιτειακό όργανο και όχι από κληρικούς. Ας σημειωθεί ότι την ίδια άποψη έχω κι εγώ. Δεν θέλανε, όμως, ο γάμος τους να είναι απλώς μια γραφειοκρατική διαδικασία, του τύπου «περάστε, σκουπίστε, τελειώσατε». Αρχικά, λοιπόν, το ζευγάρι διάλεξε να γίνει ο γάμος σ’ ένα Δήμο των Βορείων Προαστίων, που διαθέτει ειδικό χώρο για πολιτικούς γάμους, όπου μπορούν να χωρέσουν μέχρι και 100 άτομα. Ο χώρος, μάλιστα, βρίσκεται μέσα σ’ ένα ωραίο κήπο, με συνέπεια να είναι ωραίο σκηνικό για ένα νέο ζευγάρι που θέλει να θυμάται το γάμο του. Είναι λάθος αυτό που, ίσως, νομίζουν πολλοί ότι όλα τα ζευγάρια που κάνουν πολιτικό γάμο δεν δίνουν σημασία στη γαμήλια τελετή. Μερικά, τουλάχιστον, δίνουν, γιατί θα είναι ο μοναδικός τους γάμος. Πήγαμε λοιπόν με την κόρη μου στο συγκεκριμένο Δημαρχείο που διαθέτει τον ωραίο χώρο, για να κανονίσουμε την ημερομηνία γάμου. Μας παρέπεμψαν στην αρμόδια Αντιδήμαρχο που θα έκανε και την τελετή. Ήταν από τα πιο βαριεστημένα άτομα που συνάντησα ποτέ. Το γραφείο της ήταν γεμάτο από (θρησκευτικές) εικόνες και εικονίτσες, σωστό εικονοστάσι. Μας είπε, κατ’ αρχάς, ότι οι γάμοι στο συγκεκριμένο Δημαρχείο γίνονται ημέρα Παρασκευή και ότι πρέπει να διαλέξουμε μια Παρασκευή. Τη ρώτησα αν μπορεί ο γάμος να γίνει απόγευμα και με στραβοκοίταξε.

   -«Εργάσιμες ώρες, μόνο, κυρία μου», μου απάντησε.

   Τελοσπάντων, η κόρη μου της είπε ότι διαλέγουμε την τάδε Παρασκευή.

   -«Α, αυτή την Παρασκευή θα πάω στο χωριό μου», ήταν η απάντηση.

  -«Ε, τότε, ας το κάνουμε την επόμενη εκείνης της Παρασκευής» ανταπάντησε η κόρη μου.

  -«Α, εκείνη την εβδομάδα ίσως γίνουν οι εκλογές», απάντησε η βαριεστημένη Αντιδήμαρχος (ήταν πέρυσι με τις διαδοχικές βουλευτικές εκλογές).

  -«Και σας τι σας πειράζει, αν γίνουν εκλογές, αφού δεν πρόκειται να γίνουν Παρασκευή» τόλμησα να της πω.

  -«Μα, τι λέτε, κυρία μου, ξέρετε τι χαμός γίνεται στους Δήμους παραμονές των εκλογών; Εκτός αν θέλετε να το βάλουμε για εκείνη την Παρασκευή και αν τελικά γίνουν εκλογές να το αναβάλουμε. Αυτό ισχύει, βέβαια, και για τις επόμενες Παρασκευές".

  -«Μα, τι λέτε» ήταν η σειρά μου να της πω, "θα μοιράσουμε προσκλητήρια, θα κανονίσουμε το τραπέζι του γάμου κι εσείς μου λέτε ότι θα το αναβάλουμε, την τελευταία στιγμή, αν προκηρυχτούν εκλογές;»

   Η καλή μας Αντιδήμαρχος έδειξε απορημένη που θα βγάζαμε και προσκλητήρια για τον πολιτικό γάμο. Ε, βέβαια, σκέφτηκα από μέσα μου, με τόσες εικόνες και εικονίτσες στο γραφείο της, πώς να πάρει σοβαρά τον πολιτικό γάμο! Αυτή, γάμο θα θεωρεί μόνο το θρησκευτικό. Πολύ εύστοχη η επιλογή του Δημάρχου να την ορίσει ως ειδική, για τους πολιτικούς γάμους, αντιδήμαρχο!!

   Να μη σας τα πολυλογώ φύγαμε απογοητευμένες. Η κόρη μου, μετά, ανέλαβε να βρει μαζί με τον άντρα της ένα Δήμο που θα έπαιρνε σοβαρά τον πολιτικό της γάμο. Τελικά βρήκανε το Δήμο Παιανίας που τον πήρε μισοσοβαρά. Λέω μισοσοβαρά και όχι εντελώς σοβαρά, γιατί κι εκεί η ημέρα των γάμων ήταν μόνο η Παρασκευή, μέσα στο εργάσιμο ωράριο. Το Δημαρχείο όμως είναι καινούργιο, η αίθουσα ήταν ωραία και μεγαλούτσικη (χώραγε περίπου 40 άτομα) και κυρίως ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος, ένας συμπαθητικός κυριούλης, διαβεβαίωσε την κόρη μου ότι δεν επρόκειτο να αναβάλει το γάμο, έστω και αν προκηρύσσονταν εκλογές (τελικά οι εκλογές δεν έγιναν εκείνη την εβδομάδα). Στο Δημαρχείο πήγαμε καμιά 30αριά άτομα (οι πολύ στενοί συγγενείς, φίλοι και οι κουμπάροι). Ο Αντιδήμαρχος ήταν πολύ καλός και ακολούθησε πιστά το τελετουργικό. Πρόσεξα ότι σε μερικούς (πολιτικούς) γάμους λένε δυο κουβέντες στα γρήγορα και έξω από την πόρτα. Ίσως, μερικά ζευγάρια να μην ενδιαφέρονται και πολύ, γιατί έχουν σκοπό να κάνουν αργότερα και θρησκευτικό γάμο. Για μας, όμως, αυτός ήταν ο ένας και μοναδικός γάμος. Το βράδυ γλεντήσαμε σε μια όμορφη ταβέρνα. Εκεί είχαμε πιο πολλούς φίλους και συγγενείς, οι οποίοι το μεσημέρι που έγινε η τελετή δούλευαν. Αυτά με τον πολιτικό γάμο της κόρης μου. Α, και κάτι άλλο. Δεν κουραστήκαμε ιδιαίτερα στις γαμήλιες προετοιμασίες, ούτε ξοδέψαμε πολλά χρήματα. Το νυφικό ήταν ένα απλό μεταξωτό άσπρο (για την ακρίβεια ζαχαρί) μακρύ φόρεμα που το παρήγγειλε η κόρη μου από την Αγγλία μέσω ιντερνετ (η τιμή του κάτω από 500 ευρώ). Το δε πρωινό του γάμου ξυπνήσαμε και ετοιμαστήκαμε όλοι, χαρούμενοι, χωρίς άγχος. Γνωρίζοντας το άγχος που πέρασε η αδελφή μου έχοντας παντρέψει δύο κόρες (τις αγαπημένες μου ανηψιές) με θρησκευτικό γάμο, συστήνω ανεπιφύλακτα τον πολιτικό γάμο σε όσους/ες θέλουν να αποφύγουν στρεσσογόνες και δαπανηρές καταστάσεις. Φτάνει να βρουν ένα Δήμο που να δίνει κάποια σημασία στην τελετή.
 
Επίλογος: Η Πολιτεία και συγκεκριμένα η Τοπική Αυτοδιοίκηση, έχω την άποψη ότι πρέπει να δώσει μεγαλύτερη σημασία στην τελετή του πολιτικού γάμου. Για ένα μεγάλο μέρος των ζευγαριών, δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική διαδικασία. Είναι ο «γάμος τους». Θέλουν να το θυμούνται ευχάριστα. Δεν χάθηκε ο κόσμος να καθιερώσουν και το Σάββατο ή την Κυριακή για ημέρες γάμου. Ας πληρώσουν μερικές υπερωρίες στους υπαλλήλους τους. Στο κάτω κάτω ας βάλουν ένα επιπρόσθετο τέλος για τους πολίτες που θέλουν να κάνουν το γάμο τους Σαββατοκύριακο. Κάπου διάβασα πως ο Δήμος Βόλου έχει θεσμοθετήσει την επιβολή τέλους 100 ευρώ, όταν οι μελλόνυμφοι επιλέξουν να παντρευτούν σαββατοκύριακα ή αργίες.

Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Ο χουντικός ξενοδόχος



   -Πώς βλέπετε την πολιτική κατάσταση κα Μερόπη μου; Πόσο θα αντέξει η Κυβέρνηση;

   Αυτή την ερώτηση μου απηύθυνε ο ξενοδόχος του Μετσόβου, όταν πήγα να πληρώσω. Δύο βραδιές (τρεις μέρες) περάσαμε με τον άντρα μου εκεί και είναι αλήθεια ευχαριστηθήκαμε. Τώρα, τι θέλει αυτός και ρωτά για την Κυβέρνηση; Δεν είχα διάθεση να πιάσω πολιτική συζήτηση με έναν άγνωστο.

   -Δεν ξέρω πόσο θα αντέξει η Κυβέρνηση κε Γ. μου. Πραγματικά αδυνατώ να κάνω προβλέψεις.

   -Ξέρετε τι λένε κα Μερόπη μου, συνέχισε ο ξενοδόχος ακάθεκτος. Ότι δεν θα αντέξει πολύ και ότι θα αναλάβει ο στρατός, ο οποίος έχει τη βούληση και τη δύναμη να επιβάλει στους Γερμανούς και τους άλλους Ευρωπαίους τους όρους μας, για να σταματήσει το μνημόνιο. Τότε μόνο θα πάμε μπροστά.

   Δεν πίστευα στα αυτιά μου. Άκουσα καλά; Ο ξενοδόχος θεωρεί ότι αν αναλάβει ο στρατός, θα πάμε μπροστά;

   -Μα, τι είναι αυτά που λέτε κε Γ. μου; Του απάντησα θυμωμένη. Μη ξεχνάτε ότι η στρατιωτική χούντα είναι αυτή που κατέστρεψε την Κύπρο το 74, γιατί, ακριβώς, νόμιζε ότι είχε τη δύναμη να επιβάλει λύσεις με τα όπλα. Αλήθεια, τα πιστεύετε αυτά που λέτε;

   Πλήρωσα βιαστικά, πήρα απόδειξη (έπρεπε να τη ζητήσω για να μου τη δώσει) και έφυγα θυμωμένη. Ενώ μας είχε αρέσει το ξενοδοχείο του (μικρό και καθαρό, με ωραία θέα στα βουνά της Πίνδου), εκείνη τη στιγμή αποφάσισα να μην ξαναπατήσω εκεί. Θα πήγαινα σε άλλο ξενοδοχείο στην επόμενη επίσκεψη μας στο Μέτσοβο. Ακούς εκεί να μας βγει χουντικός ο ξενοδόχος! Αυτό δε που με ενόχλησε περισσότερο ήταν το ότι ένιωθε ελεύθερος να μιλά στους πελάτες του για στρατιωτικές επεμβάσεις και Χούντες σαν να μιλούσε για απλή πολιτική λύση στα προβλήματα μας!

   Πού καταντήσαμε! Καλά λέω εγώ ότι η οικονομική κρίση αποτρέλανε πολλούς από μας. 
------------------------------------------------

Ας ξεχάσουμε, τώρα, το χουντικό ξενοδόχο, για να θαυμάσουμε μερικά από τα αξιοθέατα του Μετσόβου

Το όμορφο γραφικό Μέτσοβο. Αξίζει να το επισκεφθείτε. Τώρα δε με την Εγνατία Οδό και τις σήραγγες που κατασκευάστηκαν, η πρόσβαση προς το χωριό έχει γίνει πιο εύκολη.


Το Μέτσοβο έχει σπουδαία αρχιτεκτονική



Το λαογραφικό Μουσείο 



Η τεχνητή λίμνη των πηγών του Αώου βόρεια του Μετσόβου




Το Μέτσοβο φημίζεται για τα ωραία τυριά που παρασκευάζονται στο τυροκομείο του Ιδρύματος Τοσίτσα. Και, φυσικά, πήραμε αρκετά από τα πεντανόστιμα αυτά τυριά.


Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

Η γιατρός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΑΡΑ ΤΗΣ ΔΟΝΟΥΣΑΣ







Τις τελευταίες ημέρες κάνει το γύρο του διαδικτύου η πιο πάνω χειρόγραφη ανακοίνωση της γιατρού ενός μικρού νησιού, της Δονούσας. Καθαρογράφω:

Ώρες ιατρείου

ΑΥΣΤΗΡΑ ΔΕΥ- ΠΑΡ

9.00 – 14.00

Πέραν αυτών των ωρών η ιατρός δεν εφημερεύει 24 ώρες το 24ωρο. Μόνο για τα άκρως επείγοντα.

Η ιατρός δεν είναι Η ΔΟΥΛΑΡΑ ΤΗΣ ΔΟΝΟΥΣΑΣ.
------------- 


   Στην αρχή, είναι η αλήθεια, ξαφνιάστηκα. Μου φάνηκε αυτή η ανακοίνωση, αν μη τι άλλο, αγενής, μάγκικη, άσε που είναι και προχειρογραμμένη. Μετά όμως κάθισα και αναρωτήθηκα. Για να φτάσει σ’ αυτό το σημείο η γιατρός, μήπως, πράγματι, η κατάσταση και η νοοτροπία των κατοίκων του νησιού της σπάσανε τα νεύρα; Μήπως δεν τη βλέπουν ως άνθρωπο, αλλά ως υπεράνθρωπο που, ανά πάσα στιγμή πρέπει να ασχολείται με κάθε πρόβλημα υγείας, έστω και μικρό, χωρίς να έχει ανάγκη ξεκούρασης, ψυχαγωγίας, ελεύθερου χρόνου για διάβασμα; (είναι γνωστό ότι κάθε γιατρός πρέπει, πλην άλλων, να διαβάζει καθημερινά). Μήπως δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι πραγματικά επείγον και τι μπορεί να περιμένει για την άλλη ημέρα την ώρα του ιατρείου 9.00-14.00; Μήπως, η γυναίκα εξάντλησε κάθε ευγενικό τρόπο να λέει μη με ενοχλείτε πέραν του ωραρίου, εκτός αν είναι κάτι πραγματικά επείγον και ξέσπασε με αγένεια; Μήπως πληρώνει την έλλειψη κρατικής μέριμνας για πρωτοβάθμια ιατρική φροντίδα; Και μη μου πείτε ότι είναι επαρκής πρωτοβάθμια ιατρική φροντίδα να στέλλεις ένα νέο άπειρο γιατρό μόνο του, σε ένα απομακρυσμένο νησί!

   Τελικά θα συμφωνήσω μαζί της. Κανένας δεν μπορεί να εργάζεται 24 ώρες το 24ωρο. Θα καταλήξει να του σπάσουν τα νεύρα και να γράφει τέτοιου είδους πρόχειρες και αγενείς ανακοινώσεις. 



Πέμπτη 25 Ιουλίου 2013

Τι γνώμη έχετε για την κινητικότητα;






Μπαίνοντας σε διάφορες ιστοσελίδες και on line εφημερίδες συναντώ δημοσκοπήσεις του τύπου:
«Πώς αντιμετωπίζετε την κινητικότητα και τις απολύσεις στο Δημόσιο Τομέα;»
Θετικά
Αδιάφορα
Αρνητικά
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονολεκτική βρε παιδιά. Η απάντηση η δική μου είναι: Διώξτε πρώτα αυτούς που προσλήφθηκαν παράνομα, με πλαστά πτυχία και διπλώματα, διώξτε και αυτούς που διέπραξαν ποινικά ή πειθαρχικά αδικήματα, αφού επισπευσθούν οι σχετικές διαδικασίες για τη διακρίβωση τους και μετά βλέπουμε αν χρειάζεται να γίνουν και νέες απολύσεις ή κινητικότητες. Μπορεί και να μη χρειάζεται τελικά. Όλα αυτά, όμως, έπρεπε να είχαν γίνει ΧΘΕΣ. Μιλάμε για κινητικότητα, όχι για αδράνεια.
Έλεος πια, το μνημόνιο περιμέναμε να μας πει τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ, ότι, δηλαδή, επρεπε να είχαν ήδη, προ πολλού, φύγει οι παράνομοι και ανίκανοι;
-------------------------------------- 
Υ.Γ. Σε δημόσιο Λύκειο, όπου φοιτούσαν τα παιδιά μου, πριν δέκα περίπου χρόνια, "δίδασκε" (τρόπος του λέγειν) ένας μαθηματικός που ερχόταν στο σχολείο πιωμένος και ξενυχτισμένος (γιατί μέχρι αργά χαρτόπαιζε), είχε δε μια επιθετική στάση προς τους μαθητές, τους οποίους έλουζε συχνά με βρισιές. Παρά τα παράπονα και τις αναφορές των γονιών παρέμενε βράχος στη θέση του. Ο γιος μου αντιπάθησε τα μαθηματικά εξαιτίας του. Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, ναι ακόμα βρίσκεται εκεί στη θέση του. Κανένας δεν μπόρεσε ή μάλλον δεν θέλησε να τον κουνήσει. Ότι άνθρωποι σαν κι αυτόν πρέπει να φεύγουν από την εκπαίδευση, χρειαζόταν να μας το πει η Τρόικα; Πάντως δεν θα εκπλαγώ, αν επιβιώσει και τώρα από τις διάφορες κινητικότητες και διαθεσιμότητες και φύγουν με οριζόντια κριτήρια άλλοι ικανοί εκπαιδευτικοί.