Εύχομαι να πέφτω έξω....

Ξεφυλλίζοντας σήμερα την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» το μάτι μου έπεσε σε μια είδηση την εξής: «Από την ημέρα που ανακοινώθηκαν οι εκλογές, 55.800 Έλληνες έσπευσαν άρον-άρον να γίνουν μέλη του ΠΑΣΟΚ». Αποτέλεσμα αυτού ήταν σήμερα το κόμμα αυτό να αριθμεί 156.000 μέλη. «Πρόκειται για αριθμό-ρεκόρ από ιδρύσεως του κινήματος, αφού τα μέλη μας που πληρώνουν κανονικά τη συνδρομή τους δεν ξεπέρασαν ποτέ τις 110.000», δήλωσε στην εφημερίδα ο διευθυντής του ΠΑΣΟΚ Ροβέρτος Σπυρόπουλος. Είναι χαρακτηριστικό, συνεχίζει η είδηση της εφημερίδας, ότι με τις εισφορές μόνο της τελευταίας εβδομάδας τα έσοδα του κόμματος έφτασαν τα 1.500.000 ευρώ.

Διάβασα την είδηση με σκεπτικισμό. Αν το κίνητρο όλων αυτών των νέων μελών του ΠΑΣΟΚ που έσπευσαν να εγγραφούν είναι να εισφέρουν χρήμα και εθελοντική εργασία στο κόμμα «τους» τώρα που τα χρειάζεται, λόγω των εκλογών, χωρίς να περιμένουν κάποιο προσωπικής φύσεως αντάλλαγμα, με γεια τους και χαρά τους. Τους βγάζω το καπέλο. Γιατί όμως κάτι μου λέει ότι το κίνητρο δεν είναι για όλους τόσο άδολο? Φοβάμαι ότι για αρκετά από τα «νέα μέλη» (ας μη τους βάλω όλους στο ίδιο σακί) το κίνητρο είναι κάποιο αναμενόμενο αντάλλαγμα, όπως π.χ. διορισμός. Δεν εξηγείται αλλιώς πώς έτυχε να δουν "το φως το αληθινό", ένα μήνα πριν τις εκλογές και μάλιστα όταν ήδη οι δημοσκοπήσεις φέρνουν πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ!

Εύχομαι να πέφτω έξω. Γιατί είναι λυπηρό να θέλουμε να εξαλείψουμε τη διαφθορά του ρουσφετιού, ζητώντας ρουσφέτι. Και ακόμα πιο λυπηρό να θέλουμε να εξαλείψουμε το ρουσφέτι, μόνο όταν αφορά τους "άλλους".

Οι Ζάνες της αρχαίας Ολυμπίας...

Αρχαία Ολυμπία! Ένας από τους πιο αγαπημένους προορισμούς της οικογένειας μου. Κάθε 2-3 το πολύ χρόνια την επισκεπτόμαστε. Η τελευταία (πριν τη φετινή) επίσκεψη μας ήταν το 2007. Τότε φύγαμε μια μέρα ακριβώς πριν τη φοβερή πυρκαγιά που έφτασε μέχρι τις παρυφές του αρχαιολογικού χώρου και απείλησε να τον κάψει. Θυμάστε? Και βέβαια θυμάστε. Τότε που εθεάθη στον Ιερό χώρο, εν μέσω φωτιάς και καπνών, και ο αλήστου μνήμης Χρ. Ζαχόπουλος, ο μεγάλος προστάτης των Αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς (!).
Στην ανάρτηση μου αυτή δεν θα σας κουράσω πολύ. Δεν θα ασχοληθώ με όλα τα μνημεία του Ιερού Χώρου της Ολυμπίας, για τα οποία μπορείτε να διαβάσετε λεπτομερώς εδώ. Θα περιοριστώ στους Ζάνες που μου έκαναν μεγάλη εντύπωση. Θα αναρωτιέστε τι είναι οι Ζάνες. Δεν ξέρω αν προσέξατε, όσοι από σας έχουν επισκεφτεί τον αρχαιολογικό χώρο (φαντάζομαι οι περισσότεροι), ότι μπροστά από την «Κρυπτή» (δηλ. την θολωτή δίοδο-είσοδο του σταδίου) σώζονται, ένθεν και ένθεν, δεκαέξι πέτρινα βάθρα, τα οποία είναι τοποθετημένα στη σειρά το ένα δίπλα στο άλλο. Στα βάθρα αυτά, κατά την αρχαιότητα, υπήρχαν ισάριθμα χάλκινα αγάλματα του Δία, τα οποία, όμως, δεν διασώθηκαν. Πρόκειται για τους λεγόμενους Ζάνες (πληθυντικός αριθμός του ονόματος Ζευς), τα οποία είχαν κατασκευαστεί με χρήματα προστίμων που επιβλήθηκαν στους αθλητές, οι οποίοι δεν σεβάστηκαν τους κανονισμούς των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν μάλιστα τοποθετημένα σε περίοπτη θέση, αμέσως πριν την είσοδο στο στάδιο, προκειμένου, βλέποντας τα, να παραδειγματίζονται οι αθλητές που θα λάμβαναν μέρος στους αγώνες. Σύμφωνα με την αφήγηση του αρχαίου περιηγητή Παυσανία, οι αρχαιότεροι από τους Ζάνες έγιναν στην 98η Ολυμπιάδα, δηλαδή το 388 π.Χ. από το χρηματικό πρόστιμο που επιβλήθηκε στο Θεσσαλό Εύπωλο, επειδή δωροδόκησε τρεις πυγμάχους, προκειμένου να ανακηρυχθεί αυτός νικητής. Αργότερα, στην 112η Ολυμπιάδα, δηλαδή το 332 π.Χ., στήθηκαν άλλα έξι αγάλματα, από τον Αθηναίο αθλητή του πένταθλου Κάλλιππο, ο οποίος δωροδόκησε τους συναθλητές του. Στην 201η Ολυμπιάδα, το 25 μ.Χ., ο Αλεξανδρινός παγκρατιαστής Σαραπίων, τιμωρήθηκε από τους Ηλείους κριτές επειδή μία μέρα πριν από τον αγώνα φοβήθηκε τόσο πολύ, ώστε έφυγε κρυφά. Αυτός ήταν και ο μόνος αθλητής στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων που τιμωρήθηκε για δειλία. Τα χάλκινα αγάλματα που τοποθετούνταν στα βάθρα ήταν έργα μεγάλων καλλιτεχνών της εποχής. Στην πρώτη από τα ανατολικά βάση, που βρίσκεται μπροστά από την Κρυπτή, σώζεται ακόμα η επιγραφή που μας πληροφορεί ότι το άγαλμα είχε κατασκευάσει ο περίφημος Σικυώνιος γλύπτης Κλέων, ενώ δικό του έργο πρέπει να ήταν και το δεύτερο κατά σειρά άγαλμα. Στην άνω επιφάνεια του ίδιου βάθρου διατηρούνται τα ίχνη στερέωσης του αγάλματος. Από αυτά συμπεραίνουμε ότι ο Δίας απεικονιζόταν σε φυσικό μέγεθος, με το δεξιό πόδι να πατά ολόκληρο, ενώ το αριστερό πατούσε πιο ελαφρά, με τις μύτες. Όλοι οι Ζάνες πρέπει να είχαν την ίδια μορφή, παρά το γεγονός ότι φιλοτεχνήθηκαν σε διαφορετικές εποχές. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας, στις βάσεις τους χαρασσόταν ελεγείο (επιγραφή), που ανέφερε το όνομα του παραβάτη (τι ντροπή!), την πόλη από την οποία καταγόταν, καθώς επίσης και συμβουλές προς τους αθλητές, ότι δηλαδή θα έπρεπε να βασίζονται στις σωματικές τους ικανότητες για την ολυμπιακή νίκη και να μην χρησιμοποιούν δόλο.
Πόσο επίκαιροι είναι αλήθεια οι Ζάνες σήμερα που τα αναβολικά δίνουν και παίρνουν! Οι αθλητικοί αγώνες, ας μη γελιόμαστε, έχουν καταντήσει αγώνες, στους οποίους επικρατούν, συχνά, όχι αυτοί που έχουν τις καλύτερες σωματικές ικανότητες, αλλά αυτοί που συνδυάζουν σωματική ικανότητα και λήψη φαρμάκων. Τελειώνοντας ξέρετε τι σκέφτομαι? Σε μερικούς από τους αθλητές μας αντί για καράβια και συρμούς τράμ, Ζάνες έπρεπε να αφιερώσουμε! Το ίδιο και σε μερικούς πολιτικούς μας. Τι θα λέγατε να στήναμε Ζάνες έξω από τη βουλή??? Να μου πείτε με τα τερτίπια που σκαρφίζονται τα κόμματα (αποχώρηση από την ψηφοφορία, πρόωρο κλείσιμο της Βουλής κλπ) δεν θα είχε αποτέλεσμα…
Και τώρα θαυμάστε λίγες από φωτογραφίες που έβγαλα από τον αρχαιολογικό χώρο (οι δύο τελευταίες φωτο δεν είναι δικές μου, τις δανείστηκα από τον ηλεκτρονικό τύπο).

Τα πέτρινα βάθρα, όπου ήταν τοποθετημένοι οι Ζάνες

Ερείπεια του αρχαίου ναού του Δία, του σημαντικότερου οικοδομήματος στην αρχαία Ολυμπία. Μέσα σ' αυτόν βρισκόταν και το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία, έργο του Φειδία.

Ερείπεια του ναού της Ήρας

Ο περίβολος του Μουσείου της Ολυμπίας. Στο βάθος διακρίνεται το καμένο δάσος.

Ο Κρόνιος λόφος όπως είναι σήμερα. Είναι γνωστό ότι κατά την πυρκαγιά του 2007 κάηκε η πυκνή του βλάστηση (κυρίως πεύκα).

Ας θυμηθούμε (μας κάνει καλό η μνήμη δυσάρεστων γεγονότων) την πυρκαγιά του 2007 που η φωτιά έφτασε ακριβώς έξω από τον αρχαιολογικό χώρο.

Από τους Δελφούς, πίσω στην προεκλογική Αθήνα!

Επιτέλους μαζευτήκαμε από τις καλοκαιρινές μας εξορμήσεις και από Δευτέρα θα αρχίσει η φθινοπωρινή μας ρουτίνα (τώρα τι είδους ρουτίνα θα είναι αυτή μετά την προκήρυξη των εκλογών, είναι μια άλλη ιστορία). Αν σας πω ότι μ’ αρέσει που μαζεύτηκα στο σπιτάκι μου, επιτέλους, θα με πείτε παράξενη?? Μόλις δε γυρίσαμε, ακούσαμε και το χρησμό της Πυθίας. Ποιος είναι αυτός? Εκλογές τον Οκτώβριο (ή μήπως τέλος Σεπτεμβρίου?), για χάρη της χώρας (ή μήπως για να αποφευχθεί πλήρης κατάρρευση της παράταξης?). Η σύμπτωση είναι ότι το χρησμό τον ακούσαμε γυρνώντας από τους Δελφούς. Δεν θα ασχοληθώ (προς το παρόν) με τις εκλογές, αλλά με την τελευταία εκδρομούλα μας. Επισκεφτήκαμε Αρχαία Ολυμπία και Δελφούς.
Ας αρχίσουμε από τους Δελφούς (για την Ολυμπία σε προσεχή ανάρτηση). Φτάσαμε εκεί κατά τις 9.30΄ το πρωί της Δευτέρας. Πρώτη δυσάρεστη έκπληξη. Ο αρχαιολογικός χώρος ήταν μεν ανοικτός, αλλά όχι το Μουσείο. Το Μουσείο, λέει, τις Δευτέρες ανοίγει ώρα 13.30΄. Δεύτερη δυσάρεστη έκπληξη. Όταν ζήτησα το κατατοπιστικό φυλλάδιο που δίνουν συνήθως μαζί με το εισιτήριο, μου απάντησαν ότι τους τέλειωσε από καιρό και δεν τους στείλανε άλλα (το περίεργο θα ήταν να τους στέλνανε). Αρχίσαμε λοιπόν την επίσκεψη μας στον αρχαιολογικό χώρο, ελαφρώς απογοητευμένοι.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που επισκέφθηκα αυτό τον αρχαιολογικό χώρο. Ένιωσα όμως το ίδιο δέος που νιώθω κάθε φορά. Το πιο ξακουστό μαντείο της αρχαίας Ελλάδας απλώνεται ανάμεσα σε δύο θεόρατους βράχους, τις Φαιδριάδες. Ο χώρος των Δελφών ήταν ο ομφαλός της γης για την αρχαίο κόσμο, όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, συναντήθηκαν οι δύο αετοί που έστειλε ο Δίας από τα άκρα του σύμπαντος για να βρει το κέντρο του κόσμου. Για πολλούς αιώνες αποτελούσε το πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο της ενότητας του αρχαίου ελληνισμού. Σύμφωνα με την παράδοση, εδώ αρχικά υπήρχε ιερό αφιερωμένο στη γυναικεία θεότητα της Γης και φύλακάς του ήταν ο φοβερός δράκοντας Πύθων (εξ ου και το όνομα της Πυθίας). Ο Απόλλωνας σκότωσε τον Πύθωνα και ακολούθως ιδρύθηκε το δικό του ιερό από Κρήτες που έφθασαν στην Κίρρα, το επίνειο των Δελφών, με τη συνοδεία του θεού, μεταμορφωμένου σε δελφίνι. Από τον 8ο αιώνα π.Χ. επικράτησε οριστικά η λατρεία του Απόλλωνα (δευτερευόντως λατρεύονταν και άλλοι θεοί, όπως η θεά Αθηνά) και άρχισε η ανάπτυξη του Ιερού και του Μαντείου. Έφτασε δε στην ακμή του από τον 6ο αιώνα έως τον 4ο αιώνα π.Χ. Πόλεις, ηγεμόνες και απλοί άνθρωποι έσπευδαν να συμβουλευτούν το Θεό Απόλλωνα μέσω της Πυθίας και εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους με λαμπρά αναθήματα που κατέκλυζαν τον ιερό χώρο (βλ. πιο κάτω το Θησαυρό των Αθηναίων). Η παρακμή άρχισε τον 3ο αιώνα π.Χ με την ανάπτυξη του φιλοσοφικού κινήματος του ορθολογισμού. Ωστόσο οι ιδιώτες κυρίως συνέχισαν να ζητούν χρησμούς από την Πυθία και αργότερα. Το 2ο αιώνα μ.Χ επισκέφθηκε το χώρο ο περιηγητής Παυσανίας, ο οποίος κατέγραψε πολλά λειτουργούντα κτίρια, επιγραφές, γλυπτά κλπ. Το 394 μ.Χ έδωσε το οριστικό τέλος με διάταγμα του ο βυζαντινός αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Α΄, ο οποίος, ας σημειωθεί, έγινε η αιτία να καταστραφούν πολλά μνημεία της αρχαιότητας.
Το κυριότερο μνημείο των Δελφών είναι ο ναός του Απόλλωνα. Στο βαθύτερο επίπεδό (υπόγειο) του ναού αυτού βρισκόταν το άδυτο, όπου εκτυλισσόταν η μαντική διαδικασία και στο οποίο είχαν πρόσβαση μόνο οι ιερείς που ερμήνευαν τα ακατάληπτα λόγια της Πυθίας. Σκέφτηκα ότι τελικά η πιο δύσκολη δουλειά ήταν αυτή των ιερέων που ήταν επιφορτισμένοι να διαμορφώνουν τους χρησμούς. Να παίρνουν τα ακατάληπτα λόγια μιας γυναίκας ζαλισμένης από τις αναθυμιάσεις ψυχοτρόπων βοτάνων (κοινώς ναρκωτικών) και να διαμορφώνουν μια κάποια πρόταση (συνήθως σε έμμετρη μορφή) με ειρμό, αλλά συγχρόνως και διφορούμενη. Όπως ήταν π.χ. ο χρησμός για τα ξύλινα τείχη, που θα έσωζαν την Αθήνα από τον Ξέρξη, ο οποίος από άλλους ερμηνεύτηκε ως καταφυγή στην Ακρόπολη, ενώ ο Θεμιστοκλής τον ερμήνευσε ως ναυμαχία, επειδή τα καράβια ήταν ξύλινα κι έπεσε διάνα! Ρώτησα μια φύλακα αν μπορούμε να μπούμε στο άδυτο και με κοίταξε περίεργα. Η απάντηση ήταν ότι το άδυτο είναι γεμάτο με φίδια και αρουραίους και δεν είναι δυνατόν να μπει κανείς. Κάνοντας μια παρένθεση εδώ πρόσεξα ότι στο χώρο των Δελφών υπήρχαν πολλές γάτες. Και τότε κατάλαβα γιατί. Για να τρώνε τα φίδια και τους αρουραίους.
Εδώ ας σταματήσω τη φλυαρία (περισσότερες πληροφορίες για τους Δελφούς βλ. εδώ και εδώ) και ας παραθέσω μερικές φωτογραφίες που έβγαλα από τον Αρχαιολογικό χώρο. Αν αναρωτιέστε τι έγινε με το Μουσείο, τελειώσαμε την περιήγηση του Αρχαιολογικού χώρου κατά τις 11.30΄. Και οι αθεόφοβοι βαρεθήκαμε να περιμένουμε μέχρι τις 13.30΄ που θα άνοιγε το Μουσείο. Να πω την αλήθεια το είχαμε επισκεφτεί και παλαιότερα. Γι' αυτό φύγαμε.

Ο ναός του Απόλλωνα ή καλύτερα ό,τι σώζεται απ' αυτόν. Στα υπόγεια του βρίσκεται το άδυτον της Πυθίας.

Ο θησαυρός των Αθηναίων που οικοδομήθηκε μετά το 490 π.Χ. σε ανάμνηση της μάχης του Μαραθώνα. Αναστηρλώθηκε από  Γάλλους αρχαιολόγους το 1906 με τη χορηγία του Δήμου Αθηναίων.

Σχεδόν σε όλους τους αρχαιολογικούς χώρους ανακαλύπτω και χριστιανικά σύμβολα που τα χάραξαν, βέβαια, εκ των υστέρων οι χριστιανοί.

Ένα τμήμα του Υδραγωγείου του ιερού χώρου

Το αρχαίο θέατρο των Δελφών που στην αρχαιότητα φιλοξενούσε αγώνες φωνητικής και ενόργανης μουσικής που γίνονταν στα πλαίσια των Πυθίων

-------------------------------

Ξέχασα @@φίλοι μου να σας πω καλώς σας βρήκα, μετά από μια αποχή από το blogging δύο εβδομάδων, κατά τις οποίες μου λείψατε. Άντε και τώρα που προκηρύχτηκαν και εκλογές, θα έχουμε πολλά να λέμε. Και μια και μιλάμε για εκλογές, ας ελπίσουμε τώρα πια το Μαντείο να δώσει στα κουρασμένα παλληκάρια της Ν.Δ. το χρησμό που φέρεται ότι έδωσε στον Ιουλιανό το λεγόμενο Παραβάτη.
«Είπατε τώ βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, ου μάντιδα δάφνην, ουδέ παγάν λαλέουσαν. Απέσβετο και λάλον ύδωρ» (Με λίγα λόγια η ώρα του Καραμανλή πέρασε)
Και για να μη μείνει το ΠΑΣΟΚ παραπονεμένο, του αφιερώνω κι αυτού ένα χρησμό του Μαντείου.
«Ήξεις αφήξεις ουκ εν τω πολέμω θνήξεις» (Τώρα εσείς βάλτε το κόμμα είτε πριν το ουκ, οπότε θα έχει θετική για την επιτυχία των ξεκούραστων (?) παλληκαριών του ΠΑΣΟΚ σημασία, είτε μετά το ουκ, οπότε θα έχει αρνητική σημασία).

Και η Παναγία έκανε το θαύμα της....

Ανήμερα της Παναγίας σήμερα και έγινε το θαύμα! Άρχισα να συμπαθώ τον Τσουκάτο! Μη ρωτάτε γιατί. Είναι προφανές. Αυτός τουλάχιστον είχε την «εντιμότητα» να ομολογήσει ότι πήρε το χρηματικό ποσό των 1.000.000 μάρκων. Και το έβαλε στο Ταμείο του ΠΑΣΟΚ. Οι διαψεύσεις από τους κ.κ. Γείτονα και Ζαγορίτη δεν με πείθουν. Άσε που οι διαψεύσεις κάνουν την πράξη πιο ύποπτη, ενώ η ομολογία του Τσουκάτου της αφαιρεί κάτι από την αρνητική βαρύτητα της (σου λέει, δωρεά προς το κόμμα ήταν, όχι μίζα προσωπική).

Εσάς, σας πείθουν οι διαψεύσεις??????

---------------------

Υ.Γ. Διερωτάστε γιατί γελάει ο Στρατηγός Τσουκάτος? Μα, επειδή έμαθε ότι άρχισα να τον συμπαθώ.

Η επικίνδυνη τρέλλα δεν πάει στα βουνά... (updated)

Σε εγκληματικά επικίνδυνη τρέλλα έχει εξελιχτεί αυτή η μόδα με την παρενόχληση αεροπλάνων με ακτίνες λέιζερ. Όπως διαβάζω καθημερινά στον τύπο, σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και στο εξωτερικό, άγνωστοι έχουν βρει ως «ψυχαγωγία» να παρενοχλούν και να τυφλώνουν με ακτίνες λέιζερ τους πιλότους αεροσκαφών, κατά τη φάση της απογείωσης ή προσγείωσης (βλ. εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ). Οι εκκλήσεις που κατά καιρούς έχουν απευθύνει οι Αρχές, επισημαίνοντας ότι η επικίνδυνη αυτή ενέργεια μπορεί να οδηγήσει σε αεροπορική τραγωδία, δεν φαίνεται, προς το παρόν τουλάχιστον, να πτοεί τους δράστες.

Μετά την περιπέτεια μου στον αέρα, ενώ επέστρεφα από την Κύπρο, τον περασμένο Μάρτιο, που δεν οφειλόταν στις ακτίνες λέιζερ, αλλά στα πουλιά που μπήκαν στον ένα κινητήρα του αεροπλάνου και τον έθεσαν εκτός λειτουργίας (βλ. αυτή την παλιά ανάρτηση μου), δεν νιώθω πια άνετα όταν ταξιδεύω αεροπορικώς. Νιώθω κάποιο άγχος. Διαβάζω κι αυτά με τις ακτίνες λέιζερ και το κακό ήρθε και απόγινε.

Μα καλά βρε «άνθρωποι», χάθηκε ένας άλλος τρόπος ψυχαγωγίας? Ένα σινεμαδάκι, ένα θέατρο, ένα extreme sport (όπως bungee jumping από γέφυρες, αφού θέλετε αδρεναλίνη), άντε ένα play station, που όπως ακούω παίζουν ακόμα και μερικοί από τους κυβερνώντες? Με τις ζωές των ανθρώπων βρήκατε να παίζετε???

Έλεος πια!!!

---------------------------------

Υ.Γ. Η πράξη αυτή, που χαρακτηρίζεται από το νόμο "διατάραξη της ασφάλειας των αεροσκαφών από την οποία μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο" (άρθρο 291 παρ. 1 περ. β του Ποινικού Κώδικα), τιμωρείται αυστηρά και συγκεκριμένα με κάθειρξη 5-20 χρόνια. Νομίζω ότι η σύλληψη και καταδίκη έστω και ενός από αυτούς θα λειτουργήσει αποτρεπτικά και για τους υπόλοιπους.
--------------------------------
Υ.Γ. 2 Σήμερα (13-8-2009) διαβάζω στον ηλεκτρονικό τύπο ότι στο Ηράκλειο Κρήτης συνελήφθη ένας 16χρονος γιατί με συσκευή λέιζερ παρενοχλούσε αεροπλάνο που απογειωνόταν από το αεροδρόμιο "Νίκος Καζαντζάκης". Συνελήφθη μάλιστα και η μητέρα του για παραμέληση εποπτείας ανηλίκου (βλ. εδώ). Ελπίζω, μετά απ' αυτό να αποθαρρυνθούν οι υπόλοιποι. Εκτός αν η τρέλλα τους είναι υπέρμετρη...