Η Μερόπη αστειεύεται

Η Μερόπη αστειεύεται

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Λίγες σκόρπιες σκέψεις για τα 50χρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας



Γιορτάζεται σήμερα η επέτειος της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. 50 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τότε. Μεσήλικας πια η Δημοκρατία μας, αλλά ηρεμία δεν έχει βρει ακόμα. Ούτε οι πολίτες της. Τις τελευταίες μέρες η κοινή γνώμη της Κύπρου σπαράσσεται από διαφωνίες σχετικά με τις αναφορές που έκανε ο Πρόεδρος της Κύπρου Δημήτρης Χριστόφιας σε ομιλία του στη δεξαμενή σκέψης (think tank) «Βrookings» στην Ουάσιγκτον. Εκεί φέρεται ότι είπε πως «στην πραγματικότητα οι αποκαλούμενες μητέρες πατρίδες εισέβαλαν και οι δύο στην Κύπρο» (the two so-called main lands, in fact, invaded bothβλέπε όλη την ομιλία του εδώ). Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι η Ελλάδα ή για να ακριβολογούμε η Ελληνική Χούντα, στις 15 Ιουλίου του 74, δεν πραγματοποίησε ακριβώς εισβολή στην Κύπρο, όπως λίγες μέρες μετά πραγματοποίησε η άλλη «μητέρα πατρίδα», η Τουρκία. Δεν παύει όμως (και δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε πάνω σ’ αυτό), να πραγματοποίησε μια βίαιη επέμβαση ανατρέποντας την εκλεγμένη Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, δίνοντας έτσι το πρόσχημα στην Τουρκία για εισβολή, διωγμό και κατοχή. Και μπορεί μετά η Δημοκρατική Ελλάδα (σε αντίθεση με την Τουρκία) να προσπάθησε να απενοχοποιηθεί από το βάρος της εγκληματικής πράξης της Χούντας, αλλά το κακό είχε γίνει ήδη.

Σ’ αυτό το ποστ όμως δεν θέλω να ασχοληθώ άλλο με την ομιλία του Χριστόφια στην Ουάσιγκτον και το σάλο που ξέσπασε σε Κύπρο, αλλά και Ελλάδα εξαιτίας αυτής (βλέπε εδώ). Θέλω να θίξω δύο άλλα θέματα. Αυτά της σημαίας και του Εθνικού Ύμνου της Κύπρου. 50 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας και ακόμα λίγοι είναι οι Ελληνοκύπριοι και ακόμα πιο λίγοι οι Τουρκοκύπριοι που έχουν αγαπήσει την κυπριακή σημαία. Όπως αναφέρω και σε παλαιότερη ανάρτηση μου δημιουργός της σημαίας και των εμβλημάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ο Τουρκοκύπριος ζωγράφος Ισμέτ Γκιουνέι. Αναδείχτηκε νικητής σε σχετικό διαγωνισμό που διεξήχθηκε στην Κύπρο το 1960. Το έπαθλο? 50 λίρες (83 ευρώ)!! Ο ίδιος σε συνέντευξη που έδωσε το έτος 2003 αφηγείται τους λόγους που τον οδήγησαν στο συγκεκριμένο σχέδιο «το άσπρο χρώμα συμβόλιζε την αγνότητα, το χρώμα του χαλκού την προέλευση του ονόματος της Κύπρου και οι κλάδοι ελιάς την ειρήνη». Όσο για την παρουσία του χάρτη της Κύπρου εξηγεί πως, θεώρησε ότι θα ενίσχυε μ αυτό τον τρόπο την ταυτότητα της σημαίας δεδομένου ότι το κράτος ήταν μικρό και άγνωστο. Όταν όμως πέθανε το έτος 2003 το φέρετρο του δεν τύλιξε η σημαία που δημιούργησε, αλλά η σημαία του ψευδοκράτους και η τουρκική σημαία.

Τώρα ας πούμε και δυο λόγια για τον εθνικό ύμνο. Μέχρι το έτος 1966 η Κύπρος δεν είχε εθνικό ύμνο. Ο ύμνος της Κυπριακής Δημοκρατίας καθιερώθηκε με την υπ' αριθμ. 6133 απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου στις 18 Νοεμβρίου 1966 (δηλ. επί Μακαρίου). Σύμφωνα δε με την εν λόγω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, υιοθετήθηκε ως Εθνικός Ύμνος της Κύπρου η μουσική του Εθνικού Ύμνου της Ελλάδας (βλέπε εδώ). Αυτό πώς σας φαίνεται πάλι? Ναι δεν λέω, ωραίος και συγκινητικός ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας, τον οποίο μπορούμε να ψάλλουμε εμείς οι Ελληνοκύπριοι στις εθνικές γιορτές μας, αλλά μήπως ήλθε το πλήρωμα του χρόνου να βρούμε ένα άλλο κοινό κυπριακό ύμνο που να ενώνει όλους τους Κύπριους, αντί να τους χωρίζει? 
------------------------ 
Υ.Γ. Σε μια από τις παλαιότερες βόλτες μου στον τουρκοκυπριακό τομέα της Λευκωσίας, πήγα να αγοράσω γλυκά σιροπιαστά από ένα ζαχαροπλαστείο. Η Τουρκοκύπρια ιδιοκτήτρια του μου είπε, σε άπταιστο ελληνοκυπριακή διάλεκτο, ότι  νιώθει πολύ πιο κοντά στους Ελληνοκύπριους, παρά σ' αυτούς τους κουβαλητούς από την Ανατολία (μου έδειξε μια οικογένεια εποίκων με χαρακτηριστική φορεσιά από τα βάθη της Τουρκίας). Υπάρχει λοιπόν ακόμα ελπίδα για μια κοινή πατρίδα. Ας καλλιεργήσουμε την ιδέα πιο εντατικά.

Η φωτογραφία από τη σημερινή στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία. Την πήρα από το ιστολόγιο του Φοίβου Νικολαϊδη. Ελπιδοφόρο βλέπω το γεγονός ότι οι στρατιώτες κρατάνε την κυπριακή σημαία
 

25 σχόλια:

Phivos Nicolaides είπε...

Ελπιδοφόρα Μερόπη μου, φτάνει να υπερισχύει η λογική, η κριτική σκέψη και όχι ο άκρατος ψευδεπίγραφος πατριωτισμός, που δεν οδηγεί πουθενά.

αθεόφοβος είπε...

Ο Χριστόφιας είπε μια αλήθεια όση οδυνηρή και αν είναι αυτή.
Θυμάμαι σαν τώρα εκείνη την μέρα που έγινε η εισβολή των Τούρκων ψάχνοντας απεγνωσμένα στα βραχέα να ακούσω από κάποιο σταθμό τι γίνεται στην Κύπρο έπεσα στο σταθμό Μπαϋράκ που μια τουρκάλα έλεγε με ξένη προφορά στα ελληνικά :τα τουρκικά στρατεύματα ήρθαν στην Κύπρο για να την ελευθερώσουν από τους εισβολείς από την Ελλάδα.
Όσο για εθνικό ύμνο δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει καλύτερος από το Χρυσοπράσινο φύλλο του θεοδωράκη.

Swell είπε...

Mερόπη, η σύγχρονη ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από "επιτυχίες" στην εξωτερική πολιτική. Μια τέτοια είχατε την ατυχία να ζήσετε κι εσείς κι έτσι άνοιξε ο ασκός του Αιόλου που δεν λέει να κλείσει. Βοηθούν σ' αυτό βέβαια και κάποια κυπριακά καλόπαιδα...

rvagos είπε...

Μερόπη , δεν ξέρω τι πατρίδα θέλανε αυτοί οι Κύπριοι αγωνιστές που πάλεψαν ενάντια αυτής της παγκόσμιας πληγής, της ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ.
Η συνθήκη όμως της Ζυρίχης βάση της οποίας αναγνωρίστηκε η Κύπρος ως ανεξάρτητο κράτος με πειθαναγκασμό του Μακάριου να αναγνωρίσει την τουρκοκυπριακή κοινότητα ως ισάξια οντότητα με την Ελληνική.
Ελλάδα και Τουρκία ως εγγυήτριες δυνάμεις,με την υπογραφή από μεριάς της Ελλάδας των Καραμανλή -Αβέρωφ.
Η συνθήκη αυτή κατά την γνώμη μου κατέστησε το "Κυπριακό " ένα πρόβλημα άλυτο .
Σταματάω εδώ ,Μερόπη μου , αν βάλλω μπρος μπορεί να γράφω και μέρες, όπως ο καθένας που έχει ζήσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αυτά τα γεγονότα .
Ας δεχθούμε ότι έτσι απέκτησε η Κύπρος την ανεξαρτησία της και ευχόμαστε ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

Mike είπε...

Nαι, Μερώπη, συμφωνώ κατ'αρχάς με τον rvagos. Οι συμφωνίες της Ζυρίχης ήταν η αρχή της καταστροφής της Κύπρου. Με αυτές μπήκε επίσημα πια η Τουρκία στη Κύπρο, με πλήρες δικαίωμα επέμβασης όταν κι όποτε θα έκρινε απαραίτητο. Περίμεναν απλώς την ευκαιρία. Κι η τελευταία ήρθε με το επαίσχυντο πραξικόπημα! Όσο για τα άλλα, σημαία και εθνικό ύμνο ... τί να πω? Δεν νομίζω πως θα το αποδεχθούν ποτέ οι "υπερπατριώτες" και από τις 2 μεριές....

harrystocrat είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Σοφία είπε...

Μερόπη, αυτό για τον εθνικό ύμνο το σκεφτόμουν κι εγώ διαβάζοντας παλιές σου αναρτήσεις. Και συμφωνώ ότι καλό θα ήταν να βρείτε έναν άλλο εθνικό ύμνο που να σας αντιπροσωπεύει περισσότερο και καλύτερα.

Επίσης μιλούσα προχθές με μια φίλη μου Τουρκάλα που είχε πάει διακοπές στη (βόρεια) Κύπρο και μου έλεγε ότι ένιωθαν σαν ξένοι και ότι οι Τουρκοκύπριοι έδειχναν να μην τους συμπαθούν. Ενδιαφέρον;

KitsosMitsos είπε...

Πρέπει πρώτα να καταλαγιάσουν τα πάθη. Τότε θα βρεθεί λύση, σχεδόν από μόνη της.
Κακά τα ψέματα, πρέπει να αποδεχτούμε ότι επαναφορά της κατάστασης δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.
Καλημέρα

tzonakos είπε...

Προσωπικά εύχομαι να ξεκινήσουν κοινές προσπάθειες απο το μηδέν, με μόνα στοιχεία τα κοινά ιστορικά ίχνη των λαών στο πέρασμα των αιώνων πάνω στο νησί.
Ενας κοινός -νέος- εθνικός ύμνος θα ηταν κατι καλό. Κι επίσης ισως μια νέα σημαία, όχι επειδή αυτη δεν ειναι καλή αλλα επειδή αυτη πρέπει να συμβολίζει την Κύπρο με κάποιο σωστό τρόπο, δεν θα θελε ημισέληνους επάνω και σταυρούς, το κλαδί ελιάς ειναι σωστό. Κάτι νεο μπορούν να φτιάξουν.
Ας γίνει νεος διαγωνισμός με έπαθλο 83 χιλιάδες ευρώ αυτη τη φορά.
Αν η άλλη πλευρά μόνο αποφάσιζε να στείλει πίσω τους κουβαλητούς ... θα ηταν μια καλή αρχή.
Εύχομαι να δεις οτι καλύτερο για την πατρίδα σου Μερόπη.

anathemame είπε...

o protos imnos tis kiprou itan i parallagmeni 9i simfwnia tou mpetoven
kai episima mia fora akoustike ektote aposir8ike...

Meropi είπε...

-@Φοίβο μου,
συμφωνώ και επαυξάνω, πάνω απ' όλα σύνεση.

-@Αθεόφοβε μου,
πολύ καλή η ιδέα για το "Χρυσοπράσινο Φύλλο" του Θεοδωράκη, τουλάχιστον για τη μουσική του. Μου αρέσει.

Meropi είπε...

-@Swell μου,
τα κυπριακά καλόπαιδα χρησιμοποιήθηκαν και το 74 σαν ανδρείκελα (βλ. Σαμψών). Ας ελπίσουμε να επικρατήσει η σύνεση από όλες τις πλευρές τώρα.

-@Βαγγέλη μου και
-@Μike μου
το θέμα δεν είναι να κοιτάμε πίσω, τι είχαν ως όραμα αυτοί που αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Το όραμα εκείνο, για διάφορους λόγους, δεν κατέστη δυνατόν να πραγματοποιηθεί. Βάλαμε δε μια υπογραφή (στις Συνθήκες Ζυρίχης -Λονδίνου) καλώς ή κακώς, αλλά δεν μπορέσαμε να την τιμήσουμε, με τα γνωστά αποτελέσματα. Ας δούμε τώρα τι κάνουμε και τι μπορούμε να πετύχουμε, χωρίς να αεροβατούμε και χωρίς να εκστομίζουμε υπερπατριωτικές κορώνες που ξέρουμε ότι δεν οδηγούν πουθενά. Ή μάλλον οδηγούν ταχέως προς τη Διχοτόμηση.

Meropi είπε...

-@Σοφία μου,
συμφωνώ με το θέμα του Εθνικού Ύμνου. Είναι καιρός να βρούμε επιτέλους μια λύση και να δημιουργήσουμε ένα κοινό ύμνο.

-@KitsosMitsos μου,
μετά από τόσα χρόνια τα πάθη έπρεπε να είχαν ήδη καταλαγιάσει και να είχε επικρατήσει η σύνεση. Φαίνεται όμως ότι μας λείπουν οι ηγέτες που θα βοηθήσουν σ' αυτό.

Meropi είπε...

-@Τζονάκο μου,
η σημαία νομίζω ότι είναι καλή, δεν έχει θρησκευτικά σύμβολα κι έχει και το κλαδί ελιάς που συμβολίζει την ειρήνη. ΄Υμνο πρέπει να βρούμε άλλον.

-@anathemame
έχω την εντύπωση ότι ο ύμνος που λες δεν ήταν ποτέ επίσημος. Απλώς ο Μακάριος παρήγγειλε στο Σόλωνα Μιχαηλίδη ένα μουσικό κομμάτι, για να παίξει σε μια μόνο περίπτωση. Αν δεν κάνω λάθος επρόκειτο για διεθνή συνάντηση στην Τουρκία, όπου δεν μπορούσε, βέβαια, να παίξει τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας.

Μιχάλης είπε...

Τον Κρατικό ύμνο που λέει η Μερόπη μπορείτε να τον ακούσετε εδώ:

http://mihalismihail.blogspot.com/2010/09/50.html

eirini katsa είπε...

Kοινές προσπάθειες...από το μηδέν
Συμφωνώ με τον Τζονάκο!!!
Από τη μηδέν όλα...και σίγουρα θα υπάρξουν λύσεις...για πολλά...πράγματα!!!
Καλό μήνα,να χουμε κ.Μερόπη!!!
Και καλή εβδομάδα!!!
Φιλιάαα πολλάαα!!!
:)

Side21 είπε...

Νομίζω ο Χριστόφιας
είπε το αυτονόητο !!!
Φυσικά και δεν εξομοιώνεται το
πραξικόπημα με την τουρκική εισβολή.
Πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση και
ειλικρινής βούληση όλων των Κυπρίων
μια ενωμένη πατρίδα γιατί τα χρονικά
περιθώρια δυστυχώς στενεύουν και δεν
θα βρεθούν πολλές ευκαιρίες ...

phlou...flis είπε...

να προσθέσω κάτι, σχετικά με την επέτειο. Οι υπογραφές και η ανεξαρτητοποίηση έγιναν μέσα τον Αύγουστο -ξεχασα τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Επειδή όμως οι ξένες αντιπροσωπείες οι οποίες είθισται να παρεβρίσκονται στις εορταστικές εκδηλώσεις, την περίοδο εκείνη έφευγαν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, μεταφέρθηκε η "επέτειος" την 1η οκτώβρη. Έτσι για να μη ξεχνάμε πόοοοσο υποτελείς είμαστε

habilis είπε...

Δεν είναι σκόρπιες οι σκέψεις σου.
Είναι το αυτονόητο !!!

Meropi είπε...

-@Μιχάλη μου,
καλά κάνεις και δίνεις αυτή την πληροφορία για τον ύμνο.

-@Ειρήνη μου,
Καλό μήνα και σε σένα γλυκιά μου.

Meropi είπε...

-@Side μου,
κι εγώ πιστεύω ότι δεν πρέπει να αποκρύβουμε τα αυτονόητα.

-@Φλούφλη μου,
ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες που μας δίνεις για το πώς καθιερώθηκε η 1η Οκτωβρίου ως εορταστική ημέρα.

Meropi είπε...

-@habilis μου,
χαίρομαι που σου άρεσαν οι σκέψεις μου.

NdN είπε...

Γεια σου Μερόπη,

Νομίζω πως ο Χριστοφιας είχε δίκιο σε αυτά ποθυ είπε. Η Τουρκία προφανώς έψαχνε μία αφορμή και οι Ελληνες δεν άργησαν να της την δώσουν. Για να έρθει κάποτε η λύση πρέπει τα πράγματα να λέγονται με το όνομα τους ώστε να σταματήσει αυτή η καχυποψία. Βέβαια άποψη μου είναι ότι ακόμα δύο γενεές θα μεγαλώσουν με την εισβολή "ζωντανή" μετά θα είναι πιο έυκολα τα πράγματα για συζητήσεις.

Οσο για την σημαία εμένα μου φαίνεται πολύ καλή. Για Εθνικό Υμνο θα μπορούσε η Κύπρος να έχει έναν που να αντιπροσωπεύει καλύτερα το νησί.

Οσο γι αυτό που λέει η Σοφία θα το επιβεβαιώσω και εγώ. Εχω 2 Τουρκοκύπριους συναδέλφους μεγάλους σε ηλικία και μου έχουν πει ότι οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκυπριοι τα πηγαίνουν καλά, οι άλλοι (οι εποικοι) είναι σαν ξένοι ακομα και για τους Τουρκοκλυπριους.

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Προτείνω ως σημαία της Κύπρου το άγαλμα που δείχνει την Αφροδίτη να απειλεί με το τσόκαρο έναν σάτυρο που την πλησιάζει με κακούς σκοπούς...

Meropi είπε...

-@ΝdN μου,
οι Τουρκοκύπριοι(οι περισσότεροι τουλάχιστον) είναι αλήθεια ότι νιώθουν πιο κοντά στους Ελληνοκύπριους, αλλά δυστυχώς ο πληθυσμός στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου έχει αλλοιωθεί με τους εποίκους.

-@Ασκάρ μου,
δεν παίζεσαι. Ακόμα και στο σοβαρά βρίσκεις τρόπο να κάνεις πλάκα!!!