Η Μερόπη αστειεύεται

Η Μερόπη αστειεύεται

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Ο Καντάφι και πάλι στην επικαιρότητα!


Δεν έχω και πολύ χρόνο, αυτές τις μέρες, να γράψω κάτι καινούργιο, αλλά ενόψει των διαδηλώσεων και ταραχών στη Λιβύη, βρίσκω ότι είναι επίκαιρο να επαναλάβω μια παλιά μου ανάρτηση, την οποία ανέβασα τον Ιούνιο του 2010, ενόψει της τότε επίσκεψης του Γιώργου Παπανδρέου στη χώρα αυτή
Να την λοιπόν:

"Θα σας εξομολογηθώ κάτι. Ποτέ δεν συμπάθησα τον Καντάφι. Ούτε τότε (1977 και 1984) που ο Ανδρέας Παπανδρέου έτρεχε στη Λιβύη και αντάλλασσε αγκαλιές μαζί του και έπαιρνε ως δώρο το «πράσινο βιβλίο» (!) του, ούτε όταν ο Καντάφι το Νοέμβριο του 1984 ήλθε στην Κρήτη (στη σοσιαλιστική Ελούντα παρακαλώ) προς τριμερή συνάντηση με το Μιτεράν και τον Ανδρέα. Και δεν ξέρω αν όλες αυτές οι αγκαλιές με ένα δικτάτορα (που εκφεύγουν από τα πλαίσια των αναγκαίων διακρατικών δημόσιων σχέσεων) μας βοήθησαν ως κράτος και ως λαό. Γιατί δικτάτορας ήταν και είναι ο Καντάφι και ας δήλωνε τότε ο Ανδρέας για το καθεστώς του «δεν είναι στρατιωτική δικτατορία. Το αντίθετο μάλιστα. Πρόκειται για μια διακυβέρνηση στα πρότυπα του δήμου των αρχαίων Αθηναίων». Χριστός κι Απόστολος! Καμιά φορά έχανε το μέτρο ο Μακαρίτης. 
Την πιο πάνω γνώμη μου δεν άλλαξα ούτε τώρα που ο γιος του Ανδρέα, ο Γιώργος, επισκέφτηκε τον Καντάφι στην τέντα του, στην Τρίπολη της Λιβύης, για να μπορέσει, λέει, να προσελκύσει επενδύσεις στη χώρα μας. Αρχικά άκουσα από το ραδιόφωνο ότι οι επενδύσεις αυτές θα είναι ύψους 200 δις δολαρίων ΗΠΑ. Τότε σκέφτηκα, εντάξει, για χάρη τόσο μεγάλου ύψους επενδύσεων, ας ρίξει ο Πρωθυπουργός μας και μια αγκαλιά και μ’ ένα δικτάτορα. Δεν χάθηκε και ο κόσμος. Όμως διαβάζοντας προσεκτικά τις ειδήσεις, ξέρετε τι κατάλαβα? Ο Καντάφι αυτά τα ίδια 200 δις δολάρια τα τάζει σε όλους, όχι μόνο σ’ εμάς. Τα έχει, λέει, γενικά για επενδύσεις σε άλλες χώρες κι εμείς ευελπιστούμε να πάρουμε ένα μερίδιο απ' αυτά.  Όταν δε είδα και κάτι θλιβερές εικόνες στο διαδίκτυο να απεικονίζουν ένα γερασμένο Καντάφι με το βαμμένο με καραμπογιά μαλλί να αγκαλιάζει μεν το δικό μας το Γιώργο, αλλά μ΄ ένα ψυχρό και παγερό πρόσωπο (πιο παγερό ακόμα και απ' αυτό του Μεντρέκα) και μάλιστα φορώντας γιαλιά ηλίου (είναι αγένεια αυτό ή μου φαίνεται?) ε, τότε τι να σας πω! Ανακατεύτηκα. Το αποκορύφωμα δε ήταν όταν είδα το Γιώργο στο βίντεο να δίνει στον Καντάφι κάτι παλιές φωτογραφίες που τον απεικονίζουν με τον Ανδρέα και το Μιτεράν στην Ελούντα (τότε καλέ το 84) και μάλιστα να του ζητά με ένα γλυκανάλατο ύφος αυτόγραφο (να υπογράψει δηλαδή πάνω στις φωτογραφίες), εεε, τότε ντράπηκα λίγο. Καλές οι επενδύσεις, δεν λέω, (φωτιά θα πέσει να με κάψει, αν πω το αντίθετο), αλλά ήταν ανάγκη να ζητήσει ο Έλληνας Πρωθυπουργός και αυτόγραφο από  το δικτάτορα!!! Από τότε που ο πατέρας του θαύμαζε τον Καντάφι, πέρασαν 26 χρόνια και υποτίθεται προχωρήσαμε μπροστά. Ή μήπως όχι?"


11 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Εκείνες οι παπανδρεϊκές ενέργειες ειρήνης ήταν που δεν επιτρέπουν ισλαμικές τρομοκρατικές ενέργειες και λειτουργία ισλαμικών πυρήνων στη χώρα μας. Άσε που για πρώτη φορά το '84 ουσιαστικά έφεραν στον προσκήνιο της επίσημης διπλωματίας τόσο το παλαιστινιακό όσο και το λιβυκό.

Meropi είπε...

-@Δείμο μου,
έχω την εντύπωση ότι η "προσέγγιση ειρήνης" μπορούσε να περιοριστεί στα απαραίτητα. Υπερβολικές δηλώσεις του τύπου "πρόκειται για διακυβέρνηση στα πρότυπα του Δήμου των αρχαίων Αθηναίων" στερούνται σοβαρότητας και μπορούσαν να αποφευχθούν.

ο δείμος του πολίτη είπε...

Α, όχι. Δε διαφωνώ μαζί σου. Απλά έκανα το σχόλιο επειδή κάποια στιγμή γράφεις ...ούτε όταν ο Καντάφι το Νοέμβριο του 1984 ... προς τριμερή συνάντηση με το Μιτεράν και τον Ανδρέα. Και δεν ξέρω αν όλες αυτές οι αγκαλιές με ένα δικτάτορα ... μας βοήθησαν ως κράτος και ως λαό. Πάνω σε τούτο σχολίασα. Στο υπόλοιπο κείμενο συμφωνώ (παράλειψή μου).

Swell είπε...

O μακαρίτης, Μερόπη μου, δεν έχανε το μέτρο καμιά φορά. Το έχανε πολύ συχνά. Ο γιόκας του δε, πιστός στην παράδοση του πατέρα του, το έχει χάσει μονίμως. Αυτό που λέμε "ανήκεστο βλάβη".

Locus Publicus είπε...

Hταν η εποχή με τους "αδέσμευτους" Μερόπη μου, παλιά εληνική καψούρα. Μιλάμε για ποιότητα συμμάχων! Οσο για την Λιβύη, βλέπεις σήμερα τα μαντάτα. Ο γιός του Κανταφι είπε χθές ή σωπαίνετε, ή απλά πεθαίνετε!

roadartist είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
roadartist είπε...

Έβλεπα αυτόν τον άνθρωπο στην τηλεόραση που έδινε διάγγελμα στο λαό του (που ο ίδιος βομβαρδίζει..) και σκεφτόμουν πως δεν στέκει καλά σίγουρα στα μυαλά του.. Σε τούτον εδώ είναι ολοφάνερο, πρέπει να παίρνει πολλά ναρκωτικά και να μην έχει ....σώας τας φρένας του. Είναι επικίνδυνος. Καλό βράδυ!

Heliotypon είπε...

Δεν είναι σπάνιο να κάνουν πως δεν βλέπουν, "δημοκρατικοί" πολιτικοί ότι ένας ξένος "ηγέτης" είναι δικτάτορας. Μήπως ο Κάστρο (και το αδερφάκι του τώρα) δεν ήταν; Μήπως οι Κινέζοι ηγέτες δεν είναι; Η πολιτική και το χρήμα τοποθετούν περίεργα φίλτρα στα μάτια των "δημοκρατών", διεθνώς. Μήπως οι δικτάτορες της Ισπανίας (Φράνκο) και της Πορτογαλίας (Σαλαζάρ), μόλις πριν μερικές δεκαετίες, δεν ήταν αποδεκτοί από όλη τη δημοκρατική Ευρώπη; Η υποκρισία και η πολιτική πάνε χέρι-χέρι. Και όχι μόνο σε θέματα δημοκρατικής ευαισθησίας!

Meropi είπε...

Παιδιά, ευχαριστώ για τα σχόλια. Έχει πέσει πολλή δουλειά και γι' αυτό δεν bloggάρω συχνά. Ο Καντάφι φαίνεται ότι δεν διστάζει να αιματοκυλήσει το λαό του, για να γραπωθεί στην εξουσία που ...αρνείται ότι έχει.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΙΟΛΙΟΣ είπε...

Μερόπη, τι θα γίνει θα έχουμε καινούριο post;

g vrettos είπε...

http://www.abcnyheter.no/meninger/borger/2011/11/15/16-ting-folk-i-libya-aldri-far-se-igjen

Kυρια Μεροπη και μια αλλη αποψη,για να μη πηγαινει η τροφη αμασιτη...............